رابطه رضایت زناشویی والدین و اختلالات رفتاری نوجوانان

هدف: هدف از پژوهش حاضر بررسی رابطه رضایت زناشویی والدین و اختلالات رفتاری نوجوانان بود. روش: روش این پژوهش توصیفی از نوع همبستگی بود. نمونه شامل 221 نفر از دانش آموزان {98 دختر و 123 پسر} مقطع راهنمایی و دبیرستان شهر تهران بود که با روش نمونه گیری تصادفی ساده انتخاب شدند. در این پژوهش از پرسشنامه رضایت زناشویی انریچ و مقیاس خود گزارشی اختلالات رفتاری آخنباخ استفاده شد. یافته ها: تحلیل داده ها نشان داد که رضایت زناشویی والدین با اختلالات رفتاری فرزندان رابطه دارد و می تواند آن را پیش بینی کند. همچنین نتایج حاکی از آن بود که بین دختران و پسران از لحاظ اختلالات رفتاری تفاوت معناداری وجود دارد؛ و پسران این اختلالات را به میزان بیشتری تجربه می کنند. نتیجه گیری: به طور کلی یافته های پژوهش از ارتباط رضایت زناشویی با اختلالات رفتاری نوجوانان حکایت داشت. بنابراین به دلیل نقشی که نسل جوان در آینده در اداره کشور بازی می کند، توجه به عواملی که ممکن است سلامت روان آنها را به خطر اندازد، ضروری به نظر می رسد.

کلیدواژه ها:

اختلالات رفتاری ، رضایت زناشویی ، نوجوانان