بررسی نقش حقوقی محیط زیست در توسعه پایدار

زمان در گذر است و تحولات فنی هر روز افقهای جدیدی به روی جامعه جهانی می گشایند. سرعت پیشرفت های صنعتی و آینده این پیشرفت ها همگان را متحیر ساخته است؛ اما در پس این حیرت، نگرانی عمیقی جلب توجه می کند و آن، دوام و قوام این پیشرفتها و به تعبیر بهتر توسعه پایدار است که در سالهای اخیر در اسناد بین المللی در قالب عبارت پایداری توسعه تجلی یافته است. توسعه پایدار به تعبیر برونتلند، توسعهای است که نیازهای نسل حاضر را بدون خدشه به توانایی نسلهای آینده در تامین نیازهای خود برآورده می کند. محورهای اصلی و عمده توسعه پایدار، توسعه اقتصادی توام با تامل در استانداردهای زیست محیطی و رعایت آنها با در نظر گرفتن حق نسلهای آینده به برخورداری از مواهب طبیعی برای تامین نیازهایشان در آینده است. نباید فراموش نمود که توسعه پایدار بدون محیط زیست و حفاظت از آن نه معنا دارد و نه امکان پذیر است. توسعه پایدار، محیط زیست پایدار لازم دارد. همچنین با کاربرد اصول معماری پایدار و هماهنگ سازی معماری با محیط زیست میتوانیم علاوه برایجاد یک فضای راحت و با آسایش برای زندگی، از آلودگی محیط زیست نیز جلوگیری نماییم. همچنین این کار موجب صرفه جویی در مصرف انرژی میشود. با توجه به مطالبی که ارایه شد می بینیم که علاوه بر عواملی چون اقتصاد، سیاست، اجتماع، فرهنگ و معماری نیز نقشی عمده در توسعه پایدار کشورها و حفاظت از محیط زیست دارد.

کلیدواژه ها:

توسعه پایدار ، معماری پایدار ، حقوق بین الملل