بررسی مالکیت اراضی نفتی تعارض حقوق عمومی و حقوق خصوصی

حق مالکیت، حق طبیعی افراد بشر در صحنه زندگی اجتماعی است و به عبارتی تامین کنندهآزادی فطری اوست. وظیفه دولت ها و حکومت ها این است که در همه اعصار و زمان ها اینحق را مقدس شمارند و قوانینی وضع کنند که حافظ این حق باشد. در ایران نیز با توجه بهصبغه دینی، این حق از جایگاهی بسیار والا برخوردار است اما اغلب موارد دولت ها برایپیشبرد اهداف عمومی خود نیازمند به املاک و اراضی اشخاص خصوصی می باشند، وزارتنفت که نهادی است با اهداف عام المنفعه، از این قاعده مستثنی نیست. بنابراین ممکن است درراه تحصیل و تملک اراضی از سوی دولت، تعارضاتی با حقوق مالکانه اشخاص به وجود آید.درباره حقوق حاکم بر اراضی و حریم در صنعت نفت و گاز، قوانین مهمی از جمله اساس نامهشرکت ملی نفت ایران مصوب 1356 و هم چنین لایحه قانونی نحوه خرید و تملک اراضیمصوب 1358، وجود دارند. تفاوت دیدگاه قانونگذار در این دو قانون به جهت تقدم و تاخرزمانی و هم چنین تفاوت نگرش، تناقضات و تعارضات مهمی را در تحصیل اراضی به وجودآورده است. نگاهی دقیق و موشکافانه به بحث مالکیت، ابعاد و مبانی آن به عنوان شالوده اینموضوع و بیان تعارضات و تناقضات در قوانین مذکور و هم چنین ارایه پیشنهادات و راهکارها،می تواند گامی بلند در جهت رفع ابهامات موجود و تولید دانش نوین در قانون تحصیل اراضی باشد.

کلیدواژه ها:

تحدید مالکیت ، اراضی ، حقوق عمومی ، حقوق خصوصی ، مالکیت