رابطه ی درک نحو و درک خواندن در کودکان کاشت حلزون شده و شنوا

سابقه و هدف: استفاده از وسایل کم شنیداری مثل سمعک و کاشت حلزون یکی از راه های جبران مشکلات شنوایی کودکان مبتلا است، با این حال این کودکان نیازمند مداخله برای فراگیری زبان هستند. آنها در تمامی جنبه های زبانی از قبیل واژگان، معنا، ساخت واژه، نحو وکاربرد زبان دچار مشکل هستند. هدف از این پژوهش بررسی رابطه ی درک خواندن و درک نحو در کودکان کاشت حلزون شده و شنوا می باشد. مواد و روش ها: این پژوهش از نوع توصیفی- تحلیلی و مقطعی است، شرکت کنندگان در این مطالعه شامل 15 کودک کاشت حلزون شده و 15 کودک شنوای، پایه سوم تا پنجم ابتدایی شهر تهران بودند که پس از لحاظ کردن معیار ورود و خروج انتخاب شدند. نمونه گیری کودکان کاشت حلزون شده به صورت غیر احتمالی و دردسترس و کودکان شنوا به صورت تصادفی ساده صورت گرفت. از آزمون درک نحو زبان فارسی و خرده آزمون درک متن آزمون خواندن نما به منظور سنجش توانایی درک نحو و درک خواندن به ترتیب استفاده شد. یافته ها: یافته های پژوهش نشان میدهد، امتیاز درک نحو و درک خواندن در کودکان کاشت حلزون شده پایین تر از گروه شنوا است و همچنین رابطه ی درک نحو و درک خواندن در گروه کاشت حلزون شده معنادار است اما در گروه شنوا معنادار نیست. برای مقایسه ی میانگین درک نحو و درک خواندن از آزمون پارامتری t مستقل و برای رابطه ی درک نحو و درک خواندن از ضریب همبستگی پیرسون استفاده شده است. نتیجه گیری: بین آسیب شنوایی وپردازش انواع ساخت های نحوی- معنایی رابطه ی مستقیمی وجود دارد و مهارت های بسیار ضعیف خواندن در کودکان کم شنوا ممکن است به دلیل آگاهی نحوی پایین این کودکان باشد. اگر کودکان کاشت حلزون شده سطح مناسبی از توانایی نحوی را به دست آورند مشکل آنها در درک خواندن کاهش می یابد.

کلیدواژه ها:

نحو ، خواندن ، درک ، کودکان ، کاشت حلزون