بررسی مولفه های تاثیر گذار در طراحی میادین شهری در راستای رسیدن به منظرشهری پایدار ( نمونه موردی : میدان نقش جهان اصفهان )

میدان ها از دیرباز در بافت شهر به عنوان فضای جمعی ایفای نقش می کرده اند اما امروزه مفهوم یک میدان باز در شهر کاملا دگرگون شده است و به ندرت چنین جاهایی برای برگزاری اعیاد و مراسم خاص یا رفع نیازهای روزانه مورد استفاده قرار می گیرند. عملکرد این مکان ها امروزه فقط تامین نور و همواری بیشتر و ایجاد فضای باز در پهنه ای از بافت مسکونی یکنواخت و کسل کننده است وهمچنین می تواند برای برخی از بناهای بزرگ ، چشم انداز بازی پدید اورد تا اثر معمارانه این بناها را بیشتر نشان دهند. هدف این پژوهش ارایه مولفه های تاثیرگذار در میادین در راستای رسیدن به منظر شهری پایدار است. چرا که در کشور ما میادین شهری تمامی نقشهایی را که داشته اند از دست داده اند و فقط نقش ارتباطی خود را حفظ کرده اند و نه تنها دیگر مکانی برای ارامش خاطرو تفریح نیست بلکه مکانی است که سلب ارامش و اسایش انسانی میکند برای رسیدن به منظر شهری پایدار نیاز است تا ویژگی ها و مولفه های میادین گذشته دوباره احیا گردند. در این تحقیق با بررسی منابع کتابخانه ای ومروری بر پژوهش های این زمینه تاریخچه میدان ، تعاریف و دسته بندی میادین از دیدگاه های مختلف و بررسی موردی میدان نقش جهان پرداخته شده است تا از میان اطلاعات جمع اوری شده به مولفه های تاثیر گذار در میادین دست یافته شود و این نتیجه حاصل گشت که فضای باز عمومی با کیفیت بالا می تواند مردم را با طیف وسیعی از فعالیت ها ماندگار کند و کیفیت فضا به قابلیت استفاده از فضا و برخی از معیارها به درک نیاز مردم بستگی دارد وگرنه فضای عمومی بی استفاده و ناموفق می شود. این همان ناموفقی فضاهای امروزی است میدان هایی که کمتر مولفه های مهم میادین گذشته را دارند و شاید بدون درک نیاز مردم طراحی می شوند که از ماندگاری لازم برخوردار نیستند.

کلیدواژه ها:

میدان ، میدان نقش جهان ، فضای شهری منظر شهری پایدار