تاثیر موسیقی بر عملکرد سیستم شنوایی

موسیقی در طول تاریخ همواره ابزاری بوده است که مهارت های انعطافی، خلاقیت، عشق، دوستی و آرامش را تقویت نموده است. هر سبک موسیقی، الگوی خاص خودش را دارد، الگوها و سمبل های موسیقی، مفاهیم زیربنایی هستند که به قابل فهم تر کردن متون کمک می کنند. موسیقی برای بهبود مهارتهای خواندن و دقت در هنگام خواندن یک متن، بخصوص در دانش آموزان دارای نقص شنوایی موثر است. موسیقی باعث بهبود عملکردهای شناختی مغز می شود و روشی بسیار موثر در تقویت توجه، حافظه، قدرت یادگیری، محاسبه ریاضیات، منطق و علوم استدلالی ست. موسیقی قابلیت های زبانی را توسعه می بخشد، موسیقی دان های حرفه ای و افرادی که سابقه مواجهه طولانی مدت با موسیقی داشته اند، در یادگیری زبان دوم و سوم... توانمندتر از افراد عادی هستند و توانایی درک مفاهیم و معانی ادبی و انتزاعی در آنها بالاتر است.مغز به تمام عناصر موسیقی شامل ریتم، سرعت، ملودی، هارمونی و غیره حساس است . موسیقی می تواند الگوی فعالیت امواج مغزی را تغییر دهد. موسیقی های متال، راک سریع و... که الگوی تند و سرعت بیشتری دارند، الگوی امواج مغزی را در وضعیت گاما قرار می دهند که سبب بروز رفتارهای هیجانی و احساس شادی و لذت در شنونده می شوند و به همین دلیل در سالن های ورزشی یا رژه های نظامی از آهنگ هایی با ریتم تند استفاده می شود. برخلاف آن آهنگ های آهسته و ملایم است که ریتم امواج مغزی را در الگوی بتا و آرامش تنظیم می کنند و سبب بهبود متابولیسم و عملکرد هورمونی، سیستم گوارشی، فعالیت تنفسی و گردش خون می شوند. استفاده از موسیقی یا موسیقی درمانی به موازات تمام روش های درمانی پزشکی، می تواند ابزاری موثر برای درمان بیماری های جسمی و عصبی- روانی باشد. موسیقی درمانی فعال، شامل آواز خواندن، نواختن یا آهنگسازی است و موسیقی درمانی غیرفعال،گوش دادن به موسیقی است . موسیقی، مغز را پویا و جوان نگه می دارد ، احتمال بروز آلزایمر( بیماری فراموشی ) را کاهش می دهد و در کاهش فشارهای عصبی، درمان افسردگی و درمان وزوز گوش موثر است.موسیقی یک ریتم یا صدای آهنگین و خوشآیندست که به کودکان در فهم الگو های گفتاری کمک می کند. بنحوی که اگر در اتاق نوزاد و کودکان کوچک بصورت مداوم و ممتد موسیقی های ملایم و دلنشینی مانند تک نوازی پیانو یا گیتار پخش شود، بتدریج رشد مغز کودک سریع تر خواهد شد و تکامل آن سرعت بیشتری خواهد داشت. علاوه بر آن، موجب پیشرفت گفتار کودک نیز می‎شود. سن شروع گفتار کودک و بیان اولین کلمه پایین تر می شود، کلمات را با تلفظ صحیح تر تولید می کند، خزانه ی لغوی و تعداد واژه هایی که آموخته افزایش می یابد و مهارتهای مغزی کودک از قبیل کنترل توجه، شناسایی اصوات محیطی و کشف صدای افراد مختلف را به راحتی و با سرعت بیشتری انجام می دهد.موثرترین روشی که می تواند در انتقال یک پیام مفید باشد و سبب ایجاد ارتباطی عاطفی و سالم شود، صحبت کردن با لحنی شاد و یا استفاده از موسیقی های طرب انگیز است. این قبیل اصوات که موجب حسی مفرح و دلنشین در شنونده می شوند، تاثیرگذارترین محرک مغزند و بیشترین انگیزش را در مخاطب بوجود میآورند. اگر همان پیام، به صورت یک متن و فقط با استفاده از واژه ها و جملات منتقل شود، تاثیر احساسی اش کاسته می شود و همینطور اگر برای انتقال آن، فقط از حالات چهره استفاده شود ( شادی، غم، خشم، ترس، انزجار) باز هم تاثیر انگیزشی کمتری دارد. حتی، اصوات غم انگیز و صداهایی که با حس خشونت همراه هستند، اثرگذاریشان کمتر از اصوات شاد در انتقال همان پیام ست. نکته اینجاست که حرکات موزون از حد ضربه زدن بر روی میز تا حرکات ریتمیک بدن که با تحریکات صوتی و متعاقب شنیدن سرودهای ملی و فولکلور، رژه های نظامی، فعالیت های ورزشی و یا در طی عزاداری های مذهبی و سینه زنی.... انجام می شود، سبب ایجاد هماهنگی و همزمانی در عملکرد سیستم های عصبی - عضلانی می گردد، متابولیسم غدد درون ریز، تنفسی، قلبی- عروقی و گوارشی را بهبود می بخشد و در هنگام عصبانیت شدید، سهم قابل توجهی در تخلیه فشارهای عصبی و ایجاد حس آرامش دارد. یادمان باشد که کودک درون مان همیشه به شادی نیاز دارد. لذا، شاد باشیم با صدا بخندیم نه با سکوت لبخند، تا دنیا با رویی گشاده به رویمان بخندد. حتی، هنگامیکه گرفته و دلگیریم، شنیدن صدای خنده ی خودمان می تواند فریبی برای مغز و روشی موثر در تسکین آلام و اضطرابمان باشد. موسیقی را دوست بدارید و آنرا بخشی ضروری از زندگی خود قرار دهیم. آرامش و خوشبختی حق ماست به کمتر از آن راضی نشویم.