آیا ثبت مراقبت های حین عمل جراحی در اتاق عمل بر تعداد گزارش کتبی خطا توسط تکنولوژیست های جراحی تاثیر دارد

مقدمه:مستندسازی صحیح برای مراقبت از بیمار، حمایت کردن از تصمیم گیری های مدیریتی، ارایه سند قانونی از مراقبت های انجام شده ضروری می باشد. یکی از روش های پیشگیری از خطا استفاده از ابزار ثبت مانند چک لیست است، نتایج پژوهش های زیادی بر لزوم ثبت استفاده از دستگاه الکتروکوتر، تورنیکت، مراقبت از نمونه و شمارش تاکید دارند. بنابراین هدف از پژوهش حاضر بررسی تاثیر ثبت مراقبت های حین عمل جراحی بر تعداد گزارش های کتبی خطا می باشد.روش بررسی: پژوهش حاضر یک مطالعه مداخله ای دو مرحله ای و تک گروهی است که در سال 1397 و در اتاق عمل های منتخب بیمارستان های آموزشی درمانی شهر اصفهان انجام شد. جامعه پژوهش شامل کلیه تکنولوژیست های جراحی است که در این اتاق عمل ها مشغول به کار هستند. نمونه گیری به روش در دسترس انجام شد و تعداد 65 نفر از تکنولوژیست هایی که شرایط ورود به مطالعه را داشتند وارد پژوهش شدند. ابزارهای مطالعه شامل پرسشنامه گزارش کتبی خطا و فرم های ثبت مراقبت های حین عمل جراحی محقق ساخته بود که روایی آنها توسط 10 نفر از اعضای هییت علمی تایید شد و پایایی این فرم ها به روش همسانی درونی با محاسبه آلفای کرونباخ، 768 / 0 به دست آمد. از افراد درخواست شد تا پرسشنامه گزارش کتبی خطا را 2 ماه قبل از مداخله تکمیل کنند و خطاهایی که به صورت کتبی گزارش شده بودند جمع آوری شد، سپس از پرسنل درخواست شد تا فرم های ثبت حین عمل را به مدت 2 ماه برای بیماران جراحی که نقش سیرکولر را برای آنها ایفا می کنند تکمیل نمایند و مجددا پرسشنامه گزارش کتبی خطا توزیع شد تا تعداد خطاها در طول دوره مداخله نیز به دست آید. از نرم افزار SPSS 22 ، آمار توصیفی (توزیع درصد فراوانی، میانگین، انحراف معیار)، آزمون ویلکاکسون و مک نمار جهت آنالیز یافته ها استفاده شد P> 0/05 یافته ها: 59 نفر از افراد 8 / 90 % خانم و 6 نفر 2 / 9% آقا بودند. سطح تحصیلات 13 نفر 20 % کاردانی و 52 نفر 80 % کارشناسی بود. دامنه سنی افراد از 23 تا 50 با میانگین 28 / 32 و انحراف معیار 30 / 6 سال بود. میانگین سابقه کار آنها 04 / 9 با انحراف معیار 72 / 6 سال به دست آمد. آزمون ویلکاکسون نشان داد که فراوانی گزارش کتبی خطا بعد از مداخله به طور معناداری بیشتر از قبل از مداخله بودP<0/05 و آزمون مکنمار نشان داد که فراوانی گزارش کتبی خطا در مورد سقوط بیمار و شمارش بعد از مداخله به طور معناداری بیشتر از قبل از مداخله بود P<0/05، اما فراوانی گزارش کتبی سایر خطاها بین قبل و بعد از مداخله تفاوت معنادار نداشت P> 0/05

کلیدواژه ها:

مستندسازی ، مراقبت حین عمل ، اتاق عمل ، خطا ، گزارش