جایگاه اصل حسن نیت در حقوق ایران

تیوری حسن نیت عامل موجهی در جهت اخلاقی و ایده آل نمودن حقوق، به خصوص حقوق مدنی است، که بر اساس آن می توان بسیاری از مواد قانونی را توجیه و تفسیر نمود. حسن نیت قلمرو گسترده ای دارد و در تمام جنبه های حقوقی اعم از اموال، تعهدات،اشخاص، نکاح و ادله اثبات دعوی کاربرد موثری دارد. اما علیرغم اهمیت و نقشی که حسن نیت در حوزه حقوق تعهدات دارد و کشورهای مختلف بر آن توجه ویژه نموده اند،اما متاسفانه این نهاد کارآمد مستقیما مورد توجه مقنن ایرانی قرار نگرفته است و فقط به طور غیر مستقیم الهام بخش قانونگذار در تدوین حقوق به طور عام و خاص بوده است. در این تحقیق سعی شده است که اصل حسن نیت و مبانی و ارکان آن، بررسی آن بر اساس مبانی فلسفی مسیولیت مدنی و جایگاه آن در اسلام و حقوق ایران مورد بررسی قرار گیرد.