نظریه شهر انگلی و نمونه آن در ایران، آسیا و جهان

یکی از مختصات جوامع جهان امروز، بدوی بودن تقسیم اجتماعی کار در آن است که به صورت وحدت صنایع دستی و کشاورزی جلوه گر می شود. یکی از پیامد های این وحدت این است که شهری که اقامت کنندگان آن گردانندگان بوروکراسی بوده و درگیر یک مبادله یک سویه و یک جانبه با روستا هستند، خصلت انگلی پیدا می کند. یعنی، در ازای مازادی که می گیرد چیزی به روستا نمی دهد. به همین خاطر نیز هست که صنایع دستی مستقل از کیفیت آنچه که تولید می شود، از دیدگاه فرآیند تولید، توسعه نیافته و بدوی باقی می ماند. و به همین خاطر است که این نوع صنایع دستی با همه داستان های جذابی که از مهارت ها گفته می شود که اتفاقا درست هم هست، با باز شدن درهای بازار به روی محصولات وارداتی بسیار شکننده می شوند و توان مقاومت در برابر رقابت خارجی را ندارند. مضمحل شده و از میان می روند. و این در پیامد همان مقدار در خصوص ایران درست است که در خصوص کشور های جهان سوم.

کلیدواژه ها:

شهر ، شهر انگلی ، کلان شهر ها ، مادر شهرها ، شهر مسلط ، شهرهای ما قبل صنعتی