حضور ترکیبات سرطان زا در آب

سال انتشار: 1397
نوع سند: مقاله کنفرانسی
زبان: فارسی
مشاهده: 4,073

نسخه کامل این مقاله ارائه نشده است و در دسترس نمی باشد

این مقاله در بخشهای موضوعی زیر دسته بندی شده است:

استخراج به نرم افزارهای پژوهشی:

لینک ثابت به این مقاله:

شناسه ملی سند علمی:

IHSC11_193

تاریخ نمایه سازی: 5 آذر 1397

چکیده مقاله:

زمینه و هدف: آب یک عنصر اساسی در بدن موجودات زنده است و کمبود آن اثرات زیان آوری برای سلامتی به دنبال دارد. امروزه، این ماده حیاتی در اثر ورود انواع آلاینده ها از قبیل نیترات، فلزات سنگین و آفت کش ها به آن آلوده شده است و خود می تواند منجر به بیماری یا حتی مرگ انسان و سایر موجودات زنده شود. مهم ترین علت ایجاد این آلودگی، فعالیت های انسانی و ورود رواناب کشاورزی و فاضلاب شهری و صنعتی به منابع آب سطحی یا زیرزمینی است. این پژوهش به منظور تعیین تعدادی از مهم ترین آلاینده های آب که می توانند منجر به بیماری سرطان شوند، انجام شده است. مواد و روش ها: این مطالعه از نوع مروری بوده و بدین منظور مطالعات انجام شده توسط سازمان جهانی بهداشت، آژانس حفاظت از محیط زیست آمریکا و همچنین مقالات منتشر شده در همایش های کشوری بهداشت محیط و مجلات علمی- پژوهشی از طریق موتورهای جست و جو و نیز پایگاه داده SID.ir مورد بررسی قرار گرفت. نتایج: حضور آلاینده های نیترات، آرسنیک، کروم، کادمیوم، آفت کش ها، حلال ها، ترکیبات آلی فرار و فراورده های جانبی گندزدایی در مقادیر بیش از حد مجاز تعیین شده توسط سازمان های معتبر جهانی ( نظیر سازمان جهانی بهداشت و آژانس حفاظت از محیط زیست آمریکا ) می تواند احتمال ابتلا به انواع سرطان ها را در انسان افزایش دهد. در برخی مناطق جهان، غلظت متوسط این مواد در منابع آبی کمتر از حدی است که اثرات مزمن در پی داشته باشد؛ در حالی که در برخی نقاط دیگر، غلظت های بالایی از آن ها گزارش شده است. نتیجه گیری: با توجه به اینکه در مواردی دریافت این آلاینده ها از طریق هوا و غذا نیز می تواند اثرات آن ها را در بدن تشدید نماید، لذا ضروری است که با استفاده از روش های مهندسی با راندمان بالا، نسبت به حذف آنها از آب آشامیدنی اقدام شود. به علاوه، در مطالعات و آزمایشات انجام گرفته در ایران، به آلاینده هایی مانند حلال ها کمتر پرداخته شده و لازم است جهت اندازه گیری غلظت آن ها در آب و تعیین بهترین روش های حذف اقداماتی صورت گیرد.

نویسندگان

اکبر اسلامی

دانشیار گروه مهندسی بهداشت محیط، دانشکده بهداشت، دانشگاه علوم پزشکی شهید بهشتی

نگین رضایی ارشد

دانشجوی کارشناسی مهندسی بهداشت محیط، دانشکده بهداشت، دانشگاه علوم پزشکی شهید بهشتی