اثر عامل های سرعت و سنگینی بار در پدیده هم انقباضی عضلات درگیر در جابه جایی وزنه با تاکید بر تجربه کار

هدف از این مطالعه، بررسی اثر عامل های سرعت و سنگینی باری که توسط کارگر جابه جامی شود بر عملکرد عضلات تنه بود. 10 نفر از کارگران با تجربه در حمل بار از میان شاغلان شرکت های ساختمانی شهر همدان با میانگین سنی 2/06±25/4 سال و قد 6/19±173/1 سانتی متر و وزن 8/99±67/638 کیلوگرم که دست کم سه سال سابقه کار مداوم در حیطه حمل بار داشتند به عنوان گروه تجربی و 10 نفر از افراد بدون سابقه کار با میانگین سنی 1/41±23 سال، قد 5/07±173/6 سانتی متر و وزن 7/17±64/85 کیلوگرم که هیچ گونه سابقه فعالیت ورزشی مرتبط با حمل بار نداشتند به عنوان گروه کنترل انتخاب شدند. با استفاده از دستگاه EMG؛ 16 کاناله مدل MA300-16 فعالیت الکترومیوگرافی عضلات، راست شکمی، ارکترواسپاینا در ناحیه مهره دوم و سوم کمری و سرینی در حین جابه جایی وزنه بین سطحزمین و روی میزی به ارتفاع کمر(ناف) ثبت شد. داده ها، با استفاده از آنالیز واریانس (تحلیلعاملی) تجزیه و تحلیل شدند. مقایسه بین گروهی نشان داد در حرکت سریع افراد بی تجربه،میزان هم انقباضی بسیار کمتر از افراد باتجربه بود. در مجموع، در کاری برابر، میزان RMS وشدت فعالیت عضلانی در افراد باتجربه کمتر از افراد بی تجربه بود. به علاوه، میزان هم انقباضیدر دو گروه متفاوت است. وجود انقباض نسبی زیاد در عضلات شکم موجب استحکاممهره های کمری م یشود؛ در نتیجه از میزان آسیب کمر کاسته م یشود. تجربه کاری موجببهبود بهره کاری عضلانی و کاهش فشارهای نامتقارن بر دیسک ها و مفاصل ستون مهره ایمی شود. افراد بی تجربه در حرکات سریع حین جابه جایی وزنه در خطر آسیب دیدگی قرار دارند.

کلیدواژه ها:

الکترومیوگرافی ، جابه جایی وزنه ، هم انقباضی ، تجربه کاری