راهکارهای بافت های فرسوده شهری جهت رسیدن به ابعاد کالبدی توسعه پایدار شهری (مطالعه موردی: شهر رشت)

فرسودگی بافت های شهری امروز به عنوان عاملی برای جلوگیری از رسیدن به توسعه پایدار شهرها شده است. البته قسمتی از این بافت ها به عنوان میراث تاریخی و فرهنگی شهرها شناخته می شوند، این بافت ها در اثر کوتاهی در نگهداری وزنده سازی آن به مکان هایی برای انجام اعمال خلاف و پاتوقی برای افراد معتاد و بیمار استکه به بافت هایی نا کارآمد ومسیله دار از منظر کالبدی،عملکردی، اجتماعی و ... تبدیل شده اند. از مواردی که باعث می شود به مسیله بافت های قدیمی و فرسوده توجه داشت استفاده از مصالح ارزان و قدیمی در اکثریت ساختمان هاست، انتخاب مناطق فرسوده شهری برای اسکان مهاجران و قشر کم درآمد شهر نشینان از افزایش روزافزون مشکلات اقتصادی، اجتماعی و فرهنگی دارد.شهر رشت حدود 797 هکتار بافت فرسوده دارد، با توجه به گستردگی بافت های فرسوده رسیدن به شاخص های پایداری کالبدی امری بسیار حیاتی و مهم است که مورد بررسی قرار گرفته، روش مورد استفاده در این پژوهش توصیفی تحلیلی بوده و از طریق مطالعات اسنادی و میدانی اطلاعات گردآوری شده است، همچنین در این راستا شاخص هایی همچون کیفیتابنیه و کیفیت مصالح مورد استفاده را ارزیابی کرده ایم، با بررسی اطلاعات و سایر منابع دیگر به این نتیجه رسیده ایم که توسعه فیزیکی شهر رشت بدون برنامه بوده و باعث ایجاد نارسایی های کالبدی و اجتماعی در بافت های فرسوده و حتی بافت های حواشی شهر شده است که بصورت غیر مجاز رشد یافته اند، مهاجرت از بافت قدیم، آسیب های اجتماعی بالا در مناطق فرسوده و حواشی شهر و سایر عوامل دیگر باعث شده است که سیمای کالبدی منظم و ایده آلی را شاهد نباشیم، بنابراین در این پژوهش سعی کرده ایم که نوسازی بافت های فرسوده با توجه به مقوله توسعه کالبدی پایدار مورد بررسی قرار بگیرد.

کلیدواژه ها:

بافت فرسوده ، نوسازی ، توسعه پایدار ، شهررشت