بررسی رابطه بین عفاف و حجاب

حجاب و عفاف دو ارزش در جامعه بشری و به ویژه جوامع اسلامی مطرح است. همواره این دو واژه در کنار هم به کار برده میشوند و در نگاه اول به نظر می آید هر دو به یک معنا باشند، اما با جستجو در متون دینی و فرهنگنامه ها با نکات جالب توجهیمواجه می شویم و آن هم تفاوت این دو واژه است. حجاب به معنی پوشاندن بدن زن در برابر نامحرم، از احکام ضروری دیناسلام است و ابعاد گسترده دارد و مهمترین بعد آن حجاب درونی است که فرد را در مواجهه با فساد از عقیده و ایمان راسخدرونی بهره مند می کند. عفت به معنی پارسایی و آن حالت نفسانی است که انسان را از غلبه به شهوت باز دارد. قران به چندرفتار عفیفانه از جمله رعایت عفت در گفتار، نگاه، پوشش و کردار اشاره می کند. عفاف خویشتن داری با علایم و نشانه هایرفتاری و گفتاری است و وجود آن به نشانه های آن بستگی دارد، پس حفظ عفاف بدون رعایت نشانه های آن ممکن نیست.عفت نمی تواند یک امر صرفا درونی باشد و هیچ علامت بیرونی نداشته باشد. بخشی از تفاوت در نشانه های خویشتن داری درزن و مرد، از تفاوت در خلقت آنها سرچشمه می گیرد و یکی از نشانه های عفاف و پوشش است. عفاف بدون رعایت پوششقابل تصور نیست. گرچه تفاوت رفتارهای انسانی و حیوانی، ریشه در خلقت و فطرت، گرایش ها و منش ها دارد. عفاف از یک سوبه عنوان مسیله اصلی و بنیادین و فراتر از حجاب و پوشش مطرح می شود و از سوی دیگر با آن رابطه تنگاتنگ دارد. چرا کهخصلت و ارزشی اختیاری است و پوشش را به ارمغان می آورد. به طور کلی می توان حجاب را میوه و ثمره عفاف دانست.

کلیدواژه ها:

عفاف ، حجاب ، عفت