نقش روش های تدریس در پرورش خلاقیت دانش آموزان ابتدایی (مقاله مروری)

مدرسه به عنوان یکی از اجزای مهم نظام آموزشی می تواند بر فرایند تفکر و مهارت های ذهنی و شیوه های یادگیری دانش آموزان تاثیر شگرف بگذارد تا به راحتی بتواند در جهت تفکر نو و انتقادی و کشف مجهولات پیش برود و راه حل مناسبی برای مشکلات ارایه دهد. بدین ترتیب مدرسه می تواند کانونی جهت یادگیری و پرورش افکار خلاق باشد. امروزه تحلیل و بررسی خلاقیت در آموزش مورد توجه پژوهشگران و برنامهریزان آموزشی است. نظام های آموزشی، با برنامه ها، اهداف، محتوا و سایر عوامل آموزشی خود، نقش موثری در توسعه یا تخریب خلاقیت دانش آموزان دارند و معلمان نقش کلیدی ایفا می کنند در این مقاله، پس از بحث درباره ی خلاقیت به عنوان رویکرد آموزشی و موضوع آموزش خلاقیت در معلمان و بیان ضرورت پژوهش و پیشینه تحقیق، به بررسی روش ها و تکنیک های خلاقیت در کلاس های درس پرداخته شده است. منظور از تکنیک های خلاقیت در عمل انجام فن های ارتباط اجباری، تحرک مغزی، گردش تخیلی، تکنیک 5-3-6 گروه اسمی، تفکر موازی شامل ایجاد یک اندیشه واسطه ی غیر ممکن، پیوند تصادفی، معکو سسازی در روش تدریس می باشد

کلیدواژه ها:

روش تدریس ، خلاقیت ، دانش آموزان ، تکنیک ها