نقش و جایگاه زنان بزرگ در شاهنامه فردوسی

شاهنامهء فردوسی یکی از برجسته ترین آثار ادبی است که باورها وعقاید گذشتگان را در خودمتجلی کرده است در این اثر حماسی بزرگ چون بیشتر میدان های خونین جنگ را به تصاویرکشیده است نباید تصور کرد این اثر صرفا حماسی است و جز نبرد وخون چیز دیگر در آن وجودندارد واین طور نیست. متن کهنی چون شاهنامهء فردوسی که شامل سه بخش اساطیری، پهلوانی وتاریخی ایران است داستان نبرد میان نیروهای اهریمنی و اهورایی می باشد که یکی از موارد بسیارجذاب وزیبا که حکیم چیره دست توانای توس در شاهنامه به آن پرداخته است.پرداختن به نقش زنان در شاهنامه به دست سرایندهء هنرمندحکیم ابوالقاسم فردوسی روح حماسیو پهلوانی را در این اثر هنری دوچندان کرده است. توصیف وبیان نقش هنرمندانه زنان پهلوانانایرانی در میادین نبرد وعشق و دلدادگی وفداکاری وشهامت است زنان با ایفای نقش تمثیلیونمادین علاوه بر جذابیت داستان بیشتر از آن ها برای تحقق تعلیمی واخلاقی شودجسته اند. در اینمقاله تلاش شده است تا با استعانت از شاهنامهء فردوسی که یکی از متون مهم برای دسترسی بهشخصیت ها و وقایع اسطوره ای است به بررسی نقش بزرگ زنان در حوادث شاهنامه پرداخته شود.

کلیدواژه ها:

شاهنامهءفردوسی ، حماسی وبزمی ، شخصیت ، نقش زنان بزرگ ، اسطوره ، جایگاه