سبک شناسی لایه ای اشعار مذهبی شرق استان هرمزگان

سبک شناسی لایه ای روشی منظم برای بررسی خصوصیات ادبی و ایدیولوژیک هر اثر ادبی است.در این پژوهش کوشیده شده است بر اساس این روش و دانش ادبی، شعر ده تن از شاعران شرقهرمزگان که در زمینه شعر آیینی است، بررسی شود. روش مورد استفاده در این پایان نامه روشتحلیلی توصیفی بوده است.شعر این شاعران در پنج سطح آوایی، واژگانی، نحوی، بلاغی و ایدیولوژیک واکاوی شده است.از نظر آوایی این شاعران به موسیقی کلام توجه نشان داده اند و برای دست یافتن به این هدف ازآرایه های مختلفی همچون سجع پردازی، واج آرایی، تکرار، جناس، استفاده از واو عطف، قافیه وردیف، استفاده کرده بودند. واژگان نیز از نظر نوع رمزگان، نشان دار بودن، رسمی، کهنگی وبیگانه بودن بررسی شد که تنها نکته برجسته در این زمینه، استفاده از واژگان نشان دار بوده است.لایحه نحوی شعر این شاعران نیز در زمین هایی همچون سبک جمله ها، وجه فعل، زمان افعال وصدای دستوری بررسی شد که اغلب جمله ها در شعر این شاعران کوتاه و نوع جمله ها نیز سادهبود. وجه خبری وجه غالب، بیشتر زمان افعال زمان ماضی ساده و مضارع و صدای افعال صدایدستوری فعال بود. از نظر بلاغت، این شاعران به صوربلاغی توجه چندانی نشان نداده بودند و از میان صورخیال به کاربرده شده، بسامد تشبیه از نوع حسی به حسی یا عقلی به حسی بیشتر بود. اینشاعران شعر را در خدمت بیان ایدیولوژی شیعه خود قرار داده بودند و واژگان، نحو و صورخیالدر شعر آن ها به صورت صریح ایدیولوژی مورد نظر آنها را نشان می داد.

کلیدواژه ها:

شعر شرق هرمزگان ، سبک شناسی لایه ای ، لایه آوایی ، لایه واژگانی و لایه ایدیولوژیک