ضرب المثل ها در ادبیات هرمزگان

ضرب المثل: گونه ای از بیان است که معمولا تاریخچه و داستانی پندآموز در پس بعضی از آن ها نهفته است. بسیاری از این داستان ها از یاد رفته، و پیشینه برخی از امثال بر بعضی از مردم روشن نیست، با این حال، در سخن بکار می رود . در کشور ما ایران فراوان و با گویش های مختلف مورد استفاده قرار گرفته و بخش تقریبا وسیعی از ادبیات عامه پسند جامعه و ریشه در فرهنگ فولکلور ایران زمین دارد. گاه به صورت نکات پندآموز وگاه سخن طنزآمیز و گاه به صورت ترانه و دوبیتی ها هستند که در بین مردم رواج فراوان دارند در این بین مردم استان هرمزگان نیز دارای این فرهنگ غنی و عامه پسند بوده و مثل های خاص خود با گویشی زیبا را حفظ و مورد استفاده قرار می دهند. در ادبیات شفاهی و به ضرب المثل و ارسال المثال مثل عامیانه ی مردم هرمزگان و خلیج فارس، اصطلاح وفور شنیده می شود و هر چند اهالی، اعم از عوام و خواص، به فراوانی آن را به کار می برند، ولی به صورت مدون و مکتوب، کمتر به کتابت درآمده است. در این زمینه میتوان به مقاله احمد حبیبی بستکی در سال 1371 با مقدمه ی دکتر منصور رستگار فسایی استاد دانشگاه شیراز که توسط انتشارات نوید شیراز منتشر شد. در سال1377 به چاپ دوم و در سال 1386 به چاپ سوم نیز رسیده، اشاره نمود. هدف از نگارش این مقاله آشنایی هرچه بیشتر با ی بومی ومفاهیم زیبای آن وهمچنین احیای این بخش از فرهنگ فولکلور استان که کمتر مورد توجه قرار گرفته است