بررسی قواعد و مقررات حاکم بر نحوه اجرای قرارهای نظارت قضایی در آیین دادرسی کیفری سال 1392

در فرایند دادرسی کیفری یکی از تصمیماتی که بازپرس بعد از تفهیم اتهام وتحقیقات لازم ودر صورت وجود دلایل کافیعلیه متهم انجام می دهند صدور قرار تامین کیفری متناسب است که با استفاده از آن می تواند در هر موقع که میخواهند به متهم دسترسی داشته باشند، تا از توقف در روند دادرسی جلوگیری نمایند. نظارت قضایی از تحولات ورویکردهای نوین قانون جدید بوده و سابقا مطرح نگردیده بود. این قرار به منظور فردی کردن مجازات ها پیش بینی شدهاست. در برخی از کشور ها، قرارهای نظارت قضایی همان قرارهای تامین غیر از بازداشت موقت هستند و هدف از پیشبینی آنها تنوع بخشیدن به قرارهای تامین و افزایش هزینه های پیش روی بازپرس برای کاستن از موارد توسل به قراربازداشت موقت است. قرار نظارت قضایی یک قرار تکمیلی است که مقام قضایی همراه با صدور یکی از قرارهای تامینکیفری صادر می نماید وقرار نظارت قضایی به عنوان یک قرار تامین کیفری مستقل محسوب نمی شود و مقام قضاییحق صدور آن را به عنوان قرار تامین ندارد مگر در موارد نادر و استثنایی که قانون گذار صدور آن را پیش بینی کردهباشد. تبصره 1 ماده 247 ق.آ.د.ک پیش بینی نموده که در جرایم تعزیری درجه 7 و 8 در صورت ارایه تامین لازم برایجبران خسارت وارده ،مقام قضایی می تواند فقط به صدور قرار نظارت قضایی اکتفاء نماید.

کلیدواژه ها:

قرار ، قرار های تامین کیفری ، نظارت قضایی ، قواعد و مقررات حاکم بر قرار ها