مقایسه شادکامی ، سازگاری اجتماعی و همدلی عاطفی بین نوجوانان تیزهوش و عادی

مقدمه و هدف: با توجه به اینکه شادکامی، سازگاری اجتماعی و همدلی عاطفی در نوجوان تیزهوش در سلامت روان آنها بی تاثیر نمی باشد مطالعه حاضر با هدف مقایسه دانش آموزان عادی و تیزهوش شهر اراک انجام شد.روش: روش مطالعه حاضر توصیفی و از نوع مقایسه ای می باشد. اطلاعات توسط نرم افزار spss 24 و با انجام آزمون های توصیفی بررسی میانگین و انحراف معیار و آزمون های تحلیلی من ویتنی و t مستقل تحلیل شد. ابزار: . برای جمع آوری داده ها از پرسشنامه های شادکامی آکسفورد،سازگاری اجتماعی sas، همدلی عاطفی مهرابیان و ابستین، دانش آموزان استفاده شد.نتایج: نتایج آزمون من ویتنی برای مقایسه میانگین شادکامی برابر با (0/002= P-Value) 3/11، برای سازگاری اجتماعی برابر با (1/000= P-Value)5/91 و نتایجه آزمون t مستقل برای مقایسه میانگین همدلی برابر با (0/151=P-Value)2/11 به دست آمد.نتیجه گیری: بین سازگاری اجتماعی و شادکامی دانش آموزان عادی و تیزهوش تفاوت معنی دار وجود دارد. این مساله می تواند از لحاظ برنامه ریزی و گنجاندن مفاهیم آموزشی برای دانش آموزان عادی مهم باشد و همچنین در نظر گرفتن این تفاوت برای برنامه ریزی بهتر برای دانش آموزان تیزهوش نیز موثر خواهد بود.

کلیدواژه ها:

سازگاری اجتماعی ، شادکامی ، همدلی عاطفی