روند توسعه پایدار شهری در ایجاد فضاهای فرهنگی سنتی و تاثیر آن بر گردشگری

در تمامی کشور های پیشرفته دنیا رسیدگی واهمیت به ساختار پایداری شهری در تمامی حوزه ها از الزامات و اولویت های نخستین می باشد امری که در کشورهای جهان سوم و در حال توسعه کمتر شاهد رشد آن می باشیم و ایجاد فضاهای سنتی بر اساس روش های نوین با توجه به علم و تکنولوژی امری بسیار ضروری در کشور ایران می باشد زیرا با بررسی بناهای سنتی در ایران مشاهده می گردد که با تعاریف علم توسعه پایدار کاملا همخوانی داشته و به فرهنگ، مصالح بومی و ... اهمیت داده است. به این ترتیب در اکثر مناطق ایران که جاذبه گردشگری بالایی در خود را دارد ،کمتر شاهد ایجاد چنین فضاهای فرهنگی با رویکرد استفاده از مصالح بومی و پایدار می باشیم و این امر در کاهش صنعت گردشگری در ایران تاثیر بسزایی دارد.در این تحقیق سعی بر آن شده است که تعاریف اولیه از توسعه و معماری پایدار، فضاهای سنتی فرهنگی و نحوه جذب گردشگری از این طرق را شرح داده و با ارایه یک تحقیق توصیفی تحلیلی به راهکارهایی برای بهبود این امر در انتها پرداخته شده است که از مهم ترین نتایج ان تاثیر فضاهای فرهنگی با رویکرد توسعه پایدار در کاهش نابهنجاری های اجتماعی و رشد صنعت گردشگری در کشور ایران را دارد.

کلیدواژه ها:

فضاهای فرهنگی ، معماری سنتی ، توسعه پایدار ، گردگشری و اکتوریسم