ویژگی های صوری نقوش به کار رفته در ظروف سفالی قرن 7 هجری در ری و کاشان

قرن هفتم ه که همزمان با دوره ایلخانی در ایران است، شامل مرحله نوینی از سفالگری میشود.در این دوره،نقوش متنوعی در سفالینه ها مشاهده میشود.ری و کاشان از مراکز مهم سفالگری این دوره محسوب میشوند. سفالینه های به دست آمده از این مناطق، نقوش متعددی دارد. از مهمترین نقش های به کار رفته در سفالینه های این دوره تصاویر انسانی، گیاهی و جانوری است، که در بین آنها نقوش انسانی بیش از بقیه مشاهده میشود. نتایج بررسی نشان میدهد، که نقوش گیاهی و انسانی در کاسه و بشقاب های سفالین ری بیش از کاشان به کار رفته است.تاثیر هنر خاور دور در این سفالینه ها بسیار مشهود است.چنانکه این تاثیرات در چهره شخصیت های تصویر شده بر این ظروف، تصویر گلبرگ های گل نیلوفر آبی بر کاسه ها، استفاده از موجودات افسانه ای چین که تا قبل از حمله مغول در هنر ایران ناشناخته بود، مشاهده میشود. در کاسه و بشقاب ها نقوش اصلی و فرعی با تناسب کار شده است.نقوش اصلی شامل تصاویری است که در مرکز ظرف آمده است. در برخی موارد در کاسه های ایستاده و گود، نقش اصلی، شامل تصاویری است که دور تا دور بدنه کاسه،نقش بسته است. نقوش فرعی نیز آن دسته از نقشهایی را در بر میگیرد که در اطراف و لبه ظروف به عنوان حاشیه آمده است. تمتع از نقوش تکرار شونده، آهنگ بصری را شامل شده است.آهنگ بصری بر نوع ترکیب این نقوش تاثیر داشته است. ترکیب دایره اصلی ترین ترکیب شکل گرفته در این ظروف است، که با توجه به نوع چیدمان نقوش و هماهنگی این نقوش با شکل ساختاری ظرف، ایجاد شده است.