پوچ واژه بی اوا در زبان فارسی
محل انتشار: دوفصلنامه علم زبان، دوره: 3، شماره: 5
سال انتشار: 1394
نوع سند: مقاله ژورنالی
زبان: فارسی
مشاهده: 424
فایل این مقاله در 24 صفحه با فرمت PDF قابل دریافت می باشد
- صدور گواهی نمایه سازی
- من نویسنده این مقاله هستم
استخراج به نرم افزارهای پژوهشی:
شناسه ملی سند علمی:
JR_LS-3-5_002
تاریخ نمایه سازی: 15 اردیبهشت 1397
چکیده مقاله:
پر شدن جایگاه فاعل به سبب نیاز بند به پر شدن این جایگاه، چه به صورت بی آوا و چه به صورت آشکار، در زبان های ضمیر انداز و غیره ضمیر انداز از جمله مواردی است که بررسی دقیق آن لازم است. این پژوهش می کشد تا ضمن بررسی پوچ واژه بی اوا در زبان فارسی به عنوان زبانی و ضمیر انداز بنا بر ادعای ریتزی (1982م) مبنی بر اینکه در چنین زبانی پوچ واژه وجود دارد، نشان دهد که این سازه پیچیدگی ها و ویژگی های خاص خود را دارد.در این پژوهش، ویژگی های رفتاری این مقوله بی اوا به چند دسته تقسیم شده است. و ضمن تایید نظر برخی از روان شناسان در باب پوچ واژه بی اوا بر خلاف ضمیر محذوف و ضمیر اشکار امری نسبی است. همچنین با ارجاع به پیکره زبانی نشان داده شده که تقریبا در هیچ موردی پوچ واژه اشکار در پیکره جایگزین پوچ واژه بی اوا نشده است. این در حالی است که شم زبانی گویشور، جایگزینی را امری مسلم و قابل انتظار می داند. افزون بر این، پژوهش حاضر با استناد به این واقعیت، تفاوت تحقق زبانی در توانش زبانی و بافت موقعیتی را موردنظر قرار داده است و ادعا کرده که توصیف واقعی از زبان توصیفی خواهد بود که توان ذهنی گویشور با زبان موجود در پیکره همخوانی داشته باشد به عبارتی روشن تر، هر دو روی سکه، نقش و صورت با هم دیده شود.
کلیدواژه ها:
نویسندگان
مهرزاد منصوری
دانشیار زبان شناسی دانشگاه شیراز، شیراز، ایران