اثر بخشی گروه درمانی شناختی- رفتاری بر امیدواری زنان مبتلا به سرطان سینه

مقدمه: این پژوهش با هدف ارزیابی اثربخشی گروه درمانی شناختی- رفتاری بر امیدواری زنان مبتلا به سرطان سینهصورت گرفت. این پژوهش مطالعه ای شبه آزمایشی با طرح پیش آزمون، پس آزمون با گروه کنترل می باشد. به اینمنظور، 30 بیمار مبتلا به سرطان سینه که تحت شیمی درمانی قرار داشتند به روش نمونه گیری در دسترس انتخابشدند. روش: ابزار گرد آوری داده ها پرسشنامه امیدواری میلر بود که پیش از آغاز گروه درمانی و در پایان دوره یدرمان به وسیل هی بیماران دو گروه تکمیل شد. یافته ها: گروه درمانی به گون های معنا دار به افزایش امیدواری بیمارانگروه آزمایش در مقایسه با گروه کنترل منجر شد (p<0/0001) اما چنین تغییراتی در گروه کنترل مشاهده نشد. نتیجه گیری: همان گونه که پژوهش های پیشین نشان دادند، جلسه های گروه درمانی شناختی- رفتاری تاثیری مثبت برافزایش امیدواری دار ند و نتایج این پژوهش ضرورت بکار گیری درمان های روانشناختی در کنار درمانهای متداولدارویی برای بیماران را نشان می دهد.