بررسی میزان بهره گیری از مبانی ادراک و تعلق فضای تجاری در شهر تبریز- نمونه موردی سه مجتمع تجاری در حال حاضر درتبریز

امروزه توجه صرف به جنبه کمی طراحی فضا و نگاه تک بعدی به آن,سبب کاهش کیفیت اغلب فضاها تجاری شده است، به طوری که برخی از فضا های تجاری از عدم بهره گیری و پویایی و سرزندگی لازم رنجمیبرند و فقط مورد استفاده افراد خاص قرار می گیرد. برمبنای مطالعات روانشناسی محیط،عوامل محیط کالبدی می تواند از طریق تاثیرگذاشتن بر الگوهای جاری رفتارظف ابزارمناسب را جهت ایجاد بهره گیری در فضافراهم نماید، لذا طراحان می توانند با پیش بینی و طراحی فعالیت های مختلف و دخیل نمودن ملاحضات کالبدی، زمینه ارتقاء کیفیت مجتمع های تجاری و ایجاد بهره گیری در آنها را فراهم نمایند. بر این مبنا، پژوهش حاضر بر مبنای هدف ,کاربردی و مبنای روش در زمره پژوهش های توصیفی از نوع پیمایشی است. این پژوهش در شهر تبریز انجام شده است و بازدیدکنندگان سه مر کز خرید مجتمع تجاری اطلس ومجتمع تجاری لاله پارک و برج بلور ,جامعه آماری این پژوهش را تشکیل داده اند. برای دستیابی به این هدف ,ابتدا با استفاده از تعاریف و مفاهیم مختلفی که از چندین دهه پیش ارایه شده است به تعریف بهره گیری دست یافتیم. سپس با استفاده از معیارهای مختلفی که برای حصول بهره گیری در نقاط مختلف دنیا تدوین شده، به ارزیابی بهره گیری محیطی در این سه مجتمع تجاری پرداخته ودر انتها با جمع بندی آنها پیشنهاداتی در این راستا در دو بخش کالبدی و غیر کالبدی ارایه می گردد. با توجه به مطالعات به عمل آمده و بررسی آیتم های هفده گانه ذکر شده در مجتمع های تجاری فوق الذکر و نیز با عنایت به امتیازات حاصل از اطلاعات ماخذه در مصاحبه های صورت گرفته، اگر اعداد و ارقام را به صورت درصد و یا میانگین در بیاوریم خروجی به دست آمده حاکی ازآن دارد که آیتم های مربوطه درمجتمع لاله پارک بیشتر رعایت شده و درصد بیشتری از امتیازات را به خود اختصاص داده است لذا میتوان اینگونه نتیجه گرفت که هرچه قدر میزان رعایت آیتم های امتیاز آور بیشتر باشد به همان اندازه فضای بهره گیری بیشتری حاصل خواهد شد و همین دلیل موفقیت مجتمع تجاری لاله پارک نسبت به مجتمع تجاری اطلس و مجتمع تجاری بلور گردیده است.

کلیدواژه ها:

راهکار دهی ، جذابیت ، تجاری تبریز ، دیدگاه تجاری معماری ، فضای تجاری- دیدگاه شهرسازی