ارتباط بین شاخص های قدرت مرکزی و عملکرد شناگران کرال سینه و کرال پشت
محل انتشار: دومین همایش ملی علوم کاربردی ورزش و تندرستی
سال انتشار: 1395
نوع سند: مقاله کنفرانسی
زبان: فارسی
مشاهده: 900
متن کامل این مقاله منتشر نشده است و فقط به صورت چکیده یا چکیده مبسوط در پایگاه موجود می باشد.
توضیح: معمولا کلیه مقالاتی که کمتر از ۵ صفحه باشند در پایگاه سیویلیکا اصل مقاله (فول تکست) محسوب نمی شوند و فقط کاربران عضو بدون کسر اعتبار می توانند فایل آنها را دریافت نمایند.
- صدور گواهی نمایه سازی
- من نویسنده این مقاله هستم
استخراج به نرم افزارهای پژوهشی:
شناسه ملی سند علمی:
ASSF02_435
تاریخ نمایه سازی: 29 فروردین 1397
چکیده مقاله:
مقدمه: بیان شده توسعه و حفظ قدرت بخش مرکزی بدن در پیشگیری از آسیب شانه شناگران موثر است و فشار وارده براندام فوقانی را به هنگام ضربات دست کاهش می دهد و قدرت مناسب عضلات مرکزی با انتقال مناسب نیرو بر عملکرد شناگران موثر بوده و بهبود سرعت و رکورد شناگران را به دنبال دارد. از این رو این تحقیق با هدف بررسی ارتباط بین شاخص های قدرت مرکزی و تعداد دست شنای 50 متر کرال سینه و کرال پشت انجام شد.روش شناسی: نمونه آماری این تحقیق را 37 شناگر مرد دانشگاه گیلان تشکیل دادند. از دینامومتر برای ارزیابی قدرت عضلات مرکزی بدن استفاده شد. عملکرد آنها با اندازه گیری تعداد ضربه دست شناگران در فاصله 50 متر انجام شد. تجزیه و تحلیل دادهها با آزمون همبستگی پیرسون انجام شد .(p˂0/05)نتایج: بر اساس یافتههای این تحقیق بین تعداد دست کرال سینه با قدرت اکستنشن تنه p˂0/01، قدرت فلکشن تنه p˂0/02 و قدرت چرخش خارجی پای برتر p˂0/04 و همچنین بین تعداد دست کرال پشت و قدرت اکستنشن تنه p˂0/04 و قدرت ابداکشن پای برتر p˂0/01 ارتباط معنی داری وجود داشت.نتیجه گیری: داشتن عضلات مرکزی قوی باعث انتقال انرژی از بخش مرکزی بدن شناگر به دست کشش و پای ضربه شنا شده و کارایی شناگر با به حداکثر رسیدن نیروی پیشبرنده و به حداقل رسیدن نیروی مقاوم، افزایش مییابد. قدرت بخش مرکزی همچنین برای حفظ وضعیت بدن، تعادل و تنظیم مناسب بدن در داخل آب مورد نیاز است؛ زیرا بدون وجود این شرایط، ضربه شنا ناکارآمد بوده و نیروهای مقاوم در آب افزایش مییابد. از طرفی به نظر میرسد که نیروی پیشبرنده بهتر در افزایش سرعت ورزشکار موثر باشد. لذا توصیه میشود برای افزایش عملکرد ورزشی و کاهش خطر آسیب، شناگر در یک برنامه تمرینی ناحیه مرکزی بدن شرکت کند.
کلیدواژه ها:
نویسندگان
ابراهیم محمدعلی نسب
دانشجوی دکتری تخصصی تربیت بدنی (گرایش آسیب شناسی ورزشی و حرکات اصلاحی)، دانشکده تربیت بدنی و علوم ورزشی دانشگاه گیلان
حامد باباگل تبارسماکوش
دانشجوی کارشناسی ارشد آسیب شناسی ورزشی و حرکات اصلاحی، دانشکده تربیت بدنی و علوم ورزشی، دانشگاه گیلان، رشت، ایران
حبیب پورابراهیم
دانشجوی کارشناسی ارشد آسیب شناسی ورزشی و حرکات اصلاحی، دانشکده تربیت بدنی و علوم ورزشی، دانشگاه گیلان، رشت، ایران