تاثیر یک دوره تمرین تناوبی شدید همراه با انسداد عروق بر عملکرد هوازی و بی هوازی ورزشکاران شهرستان پیرانشهر

هدف از پژوهش حاضر تعیین تاثیر تمرین تناوبی شدید رکاب زدن همراه با انسداد عروق برعملکردهوازیوبیهوازیورزشکارانشهرستانپیرانشهربود. بدین منظور 24 نفر از ورزشکارانشهرستان پیرانشهر 19-23 ساله، بهصورت در دسترس انتخاب شدند. آزمودنیها به سه گروه رکاب زدن همراه با انسداد عروق پا(8 نفر)، رکاب زدن بدون انسداد(8 نفر) و کنترل(8 نفر) تقسیم شدند. آزمودنیهای گروه تمرین با انسداد و تمرین بدون انسداد به مدت 2 هفته، هر هفته 6 جلسه و در مجموع 12 جلسه تمرین کردند، هر جلسه تمرین شامل 10 وهله یک دقیقه ای رکاب زدن با شدت 80-85 درصد Wmax بود که بین هر وهله دو دقیقه ریکاوری فعال با شدت 50 درصد Wmax وجود داشت. برای تجزیه و تحلیل دادهها پس از اطمینان از توزیع طبیعی آنها، از آزمون تحلیل واریانس یکسویه و آزمون t وابسته استفاده گردید. نتایج بدست آمده از تجزیه و تحلیل دادها نشان داد، ایجاد انسداد جزیی 90)میلی متر جیوه) عروق پا همراه با تمرین تناوبی شدید عملکرد هوازی را به صورت معنیدار در شاخصهای vo2max, Wmax و زمان رسیدن به خستگی نسبت به گروههای بدون انسدادوکنترل افزایش داد، ضمنا پس از دوازده جلسه تمرین گروه بدون انسداد نیز در vo2max, Wmax و زمان رسیدن به خستگی نسبت به پیش آزمون پیشرفت معناداری را نشان داد. همچنین نتایج نشان داد 12 جلسه تمرین تناوبی شدید رکاب زدن همراه با انسداد جزیی عروق پا بر شاخصهای عملکرد بی هوازی از جمله اوج توان ، میانگین توان و حداقل توان را افزایش داد اما این افزایش معنادار نبود. به طور کلی نتایج نشان داد ایجاد انسداد جزیی بر عروق پا حین تمرین تناوبی رکاب زدن بر سازگاریهای هوازی در یک دوره کوتاه اثر معنی دار دارد اما بر سازگاریهای بی هوازی تاثیر معناداری ندارد.

کلیدواژه ها:

تمرین انسدادی ، تمرین تناوبی شدید ، تمرین رکابصدن ، عملکرد هوازی ، عملکرد بی هوازی