نگرشی مدیریتی نسبت به روش های سنتی و فعال تدریس با تاکید بر نقش یادگیرنده

تدریس یکی ازعناصراصلی فرآیند آموزش و پرورش است که در کارایی نظام آموزشی نقش موثری را ایفاء می کند و می توان دجهتایجاد تغییر در رفتار یادگیرنده طراحی و اجرا گردد. توجه به شیوه های تدریس یکی از اساسی ترین مسایل تعلیم و تربیت می باشد.پژوهش حاضر با هدف نگرشی مدیریتی در روش های سنتی و نوین تدریس با تاکید بر نقش یادگیرنده انجام شد. در این پژوهش از روشمطالعه اسنادی استفاده شده است. لذا اطلاعات لازم برای پاسخگویی به سوالات از طریق اسناد و مدارک و گزارش های تحقیقی موجود گردآوری شده است. بدیهی است که جامعه آماری این پژوهش عبارت بود از کلیه کتاب ها و اسنادی که درباره موضوع بحث های نظری و اطلاعات کاربردی داشته اند ولی بنا به زعم محققان نیاز به نمونه گیری نبوده و به اسناد در دسترس و بصورت هدفمند مراجعه شده است. الگوی تحلی اطلاعات در ای پژوهش تحلی اسنادی است. بر اساس این الگو ابتدا اطلاعات از طریق مشاهده، اسناد و مبانی نظری از منابع معتبر گردآوری و سپس تحلی و تفسیر شده اند، پس از طبقه بندی مطالب در مرحله ی نهایی، و مقایسه موضوع مورد بررسی، نتایج مطالعه استخراج گردیده است. نتایج حاص از ای پژوهش، نشان داد که معلمان به عنوان مدیران عملیاتی در خط مقدم یادگیری با فراهم نمودن شرایم لازم برای روش های فعال تدریس، افزایش روحیه ی رفاقت و همکاری، رشد مهارت های اجتماعی، یادگیری عمیق، نگرش مثبت به مدرسه، افزایش خود باوری را در دانش آموزان تقویت نموده و اهمیت نقش فعال یادگیرندگان را در آموزش مورد تاکید قرار می دهد. بنابرای با توجه به نقش گسترده روش های فعال در یادگیری فراگیران، ترغیب و آماده نمودن معلمان برای استفاده از این روش از طریق توانمندسازی نگرشی و سواد علمی، پیشنهاد می شود.

کلیدواژه ها:

مقایسه ، روش فعال تدریس ، روش سنتی ، یادگیرنده