اثربخشی بازی درمانی بر کاهش اضطراب اجتماعی و انزواطلبی در دانش آموزان پسر مقطع ابتدایی شهر شهرکرد

هدف از پژوهش تعیین اثربخشی بازی درمانی برکاهش اضطراب اجتماعی و انزواطلبی در دانش آموزان پسر مقطع ابتدایی بود. طرح پژوهشی از نوع پیش آزمون _پس آزمون و پیگیری با گروه گواه بود . جامعه آماری پژوهش را کلیه دانش آموزان پسر مقطع ابتدایی سال تحصیلی 95 - 94 شهر شهرکرد تشکیل می دادند. که از جامعه آماری 150 دانش آموز به صورت نمونه گیری خوشه ای چند مرحله ای انتخاب شدند و از بین 150 دانش آموز بصورت تصادفی 60 نفر از دانش آموزانی که بیشترین نمرات را از پاسخ دهی به پرسشنامه های اضطراب اجتماعی اسپن و زانک و آزمون انزواطلبی بدست آوردند انتخاب و در دو گروه آزمایش وگواه به صورت تصادفی هر کدام 30 نفرقرار گرفتند .گروه آزمایش در 12 جلسه 60 دقیقه ای تحت آموزش بازی درمانی قرار گرفت . پس از اعمال مداخله آزمایشی ، از هر دو گروه آزمایش و گواه پس آزمون گرفته شد و پس از دو ماه ازهر دو گروه آزمون پیگیری بعمل آمد نتایج تحلیل نشان داد که بازی درمانی در مرحله پس آزمون بر کاهش اضطراب اجتماعی و انزواطلبی تاثیر داشته است ، همچنین نتایج در مرحله پیگیری نشان داد که میانگین نمرات اضطراب اجتماعی و انزواطلبی کاهش معنا داری یافت که نشان دهنده اثربخشی بازی درمانی می باشد.

کلیدواژه ها:

بازی درمانی ، اضطراب اجتماعی ، انزواطلبی