مطالعه حقوقی تعدیل قراردادها در حقوق ایران

این مطالعه به بررسی مطالعه حقوقی تعدیل قراردادها در حقوق ایران می پردازد. روش مورد استفاده در این پژوهش به صورت توصیفی و تحلیلی می باشد و برای جمع آوری اطلاعات از رویکرد اسنادی استفاده شده است. تعدیلقراردادی در مواد مختلفی از قانون مدنی ایران اشاره شده است. یافته های این پژوهش نشان می دهد که در حقوق ایران تعدیل قراردادی در خصوص تعهدات بسیار پر اثر ظاهر شده است به طوری که می توان بیان داشت در خصوص تعهدات اصلی در تعدیل قراردادی وضعیت به خوبی مشخص نیست. هنگامیکه به علت اجرا نشدن تعهد فرعی یا شرط ضمن عقد، خیار فسخ برای متعهد له وجود دارد، به طریق اولی زمانی که متعهد له از دستیابی به تعهد اصلی و عوض قراردادی محروم شود، باید برای او حق اختیار فسخ قایل شد. به عبارت دیگر، وقتیکه متعهد له به این دلیل که نمیتواند به تعهدات فرعی حتی بهطور موقت دست یابد، امکان فسخ قرارداد برای وی وجود دارد، لذا باید قایل به این بود که به طریق اولی، اگر وی نتواند به تعهد اصلی یعنی آنچه منظور اساسی او برای انعقاد قرارداد بوده است، دست یابد، حق خواهد داشت قرارداد را فسخ کند.

کلیدواژه ها:

فسخ قرارداد ، تعدیل قراردادی ، مسیولیت مدنی ، وجه التزام به تعدیل قرارداد