تعیین رابطه بین خودکارآمدی اجتماعی با افسردگی در زنان شاغل و غیر شاغل شهر یزد

پژوهش حاضر با هدف بررسی رابطه بین افسردگی و خودکارآمدی اجتماعی در بین زنان شاغل و غیرشاغل انجام شده است. روش پژوهش توصیفی، ازنوع همبستگی می باشد. جامعه آماری شامل زنان شاغل و غیرشاغل شهرستان یزد و حجم نمونه 200 نفر به روش نمونه گیری در دسترس انتخاب و مورد بررسی قرار گرفتند. ابزار پژوهش پرسش نامه خودکارآمدی اجتماعی و پرسش نامه افسردگی بک (BDI) بود. تجزیه و تحلیل دادهها با استفاده از شاخص های آمار توصیفی و آزمون تحلیل رگرسیون و آزمون تی در بخش تحلیل استنباطی دادهها انجام شد. نتایج پژوهش نشان داد: خودکارآمدی اجتماعی پیش بینی معناداری بر افسردگی در زنان غیر شاغل دارد. بین خودکارآمدی اجتماعی در زنان شاغل و غیرشاغل تفاوت وجود دارد و زنان شاغل از خودکارآمدی بیشتری برخوردارند. بین افسردگی در زنان شاغل و غیرشاغل تفاوت وجود ندارد .

کلیدواژه ها:

خودکارآمدی اجتماعی ، افسردگی ، اشتغال