سنن اجماعی در قرآن ازمنظر علامه طباطبایی و سید قطب

یکی از مسایل بسیار مهم در قرآن کریم، سنن اجتماعی مانند هدایت، آزمایش، استنتاج، امهال و...است. اهمیت پرداختن به این مسیله از آن رو است که یک جامعه اسلامی برای رسیدن به خاستگاه و جایگاه اصلی خود باید با قانون هایی که خداوند متعال در زندگی انسان ها وضع نمود، آشنا باشد، چرا که توجه به جریان سنت های الهی، دیدار کننده و حرکت آفرین است و انسان را بر اعمال خیر و پرهیز از اندیشه ها و عمل های نادرست بر می انگیزد. بررسی سنت ها در تفاسیر معاصر به دلیل پی بردن به نحوه برداشت مفسران از سنت ها و تطبیق آنها با مسایل عصر می باشد. در این مقاله، بر آنیم به مطالعه سنت های اجتماعی، در دو تفسیر (( المیزان)) و ((فی ضلال القرآن)) بپردازیم. با مقایسه این دو تفسیر، معلوم می گردد که از میان سنن، تنها در موضوع، امامت بین دو مفسر اختلاف بنیادین وجود دارد . برای انجام کار، سنت ها در دو قسم مطلق و مقید تقسیم بندی شده است. و از هر قسم، سه سنت مورد بررسی قرار می گیرد. ابزار کار در این مقاله منابع کتابخانه ای است.

کلیدواژه ها:

سنن اجتماعی ، هدایت ، استدراج ، امهال ، علامه طباطبایی ، سید قطب