مدلسازی دمای حداکثر و حداقل ایستگاه بندرعباس با استفاده از مدل ریزمقیاس نمایی آماری SDSM

یک محقق اقلیمی برای اینکه بتواند رفتار آینده سامانه اقلیم را دریافته و آن را پیش بینی کند باید دست به مدلسازی بزند. چرا کهمدل ها مهم ترین ابزار اقلیم شناس برای شناخت رفتار اقلیم در مقیاس های زمانی متفاوت می باشند. در این تحقیق تلاش گردیددمای حداکثر و دمای حداقل ایستگاه بندر عباس مدل سازی شود. بدین منظور از چند سری داده شامل داده های مرکز NCEPطی دوره پایه اقلیمی یعنی از سال 1990-1961 جهت کالیبره کرده و ارزیابی مدل و از داده های HADCM3 تحت سناریوهای A2, B2 جهت شبیه سازی دمای حداکثر و دمای حداقل داده های گردش عمومی بهره گرفته شد. شبیه سازی بر اساس این دوره برای سه دوره زمانی سی ساله یعنی از 2040-2011، 2070-2041، 2099-2071 انجام گردید. نتایج نشان داد که از سال2016-2099 دمای حداکثر و به ویژه دمای حداقل افزایش چشم گیری خواهد داشت. این میزان افزایش به ویژه طی فصول بهار وزمستان بیشینه خواهد بود. این افزایش دمایی باعث کاهش تفاوت فصلی خواهد شد که خود افزایش دما را تشدید خواهد کرد.

کلیدواژه ها:

بندرعباس ، مدل اقلیمی ، مدل سازی ، SDSM