جایگاه فضاهای موزه در طراحی موزه مردم شناسی

این مطالعه به بررسی جایگاه فضاهای موزه در طراحی موزه مردم شناسی شناخته می شود. هدف اصلی این مطالعه بررسی ساختار فضا و نور در معماری می باشد و ساختمان پایدار را بررسی می کند. روش مورد استفاده در این پژوهش به صورت توصیفی و تحلیلی می باشد و برای جمع آوری اطلاعات از رویکرد اسنادی استفاده می شود. یافته های مطالعه نشان می دهد که بررسی طراحی موزه مردم شناسی به برخی مولفه ها مانند ساختار فضا بستگی دارد و برای آن نور در معماری و بازی احجام زیر نور می تواند به عنوان مولفه های کار ساز شناخته شود. در این موضوع برخی نظریه ها مطرح شده است که نظری لویی کان و تادو آندو م ورد بازبینی می باشد این موضوع به معماری پایدار و ساختمان پایدار می سازد اصول کلی برای طراحی زیست محیطی به دما و گرمایش بستگی دارد و روشنایی و زیبا شناسی به فضای پویا بستگی دارد و زیرفضاهای پویا و اعمال فیزیکی در آن ادراک مستقیم از طراحی موزه باز می گردد در این میان مولفه هایی مانند بو، لامسه و صوت در طراحی موزه بسیار کارساز می باشد. البته طراحی موزه مردم شناسی نیازمند طراحی در معماری پایدار می باشد و بدون آن نمی توان نور در معماری را مورد بررسی قرار داد. البته تبدیل طراحی معماری پایدار به فضای پویا را می توان به بازی احجام و ساختار فضا مرتبط دانست.

کلیدواژه ها:

ساختار فضا ، معماری پایدار ، فضای پویا ، فضاهای موزه