تاثیر روش تدریس 5 ای بر یادگیری خود راهبر و خلاقیت دانش آموزان پایه ششم ابتدایی شهرستان زرقان

هدف پژوهش حاضر تاثیر روش تدریس 5 ای بر یادگیری خود راهبر و خلاقیت دانش آموزان پایه ششم ابتدایی شهرستان زرقان بود. روش پژوهش حاضر شبه تجربی همراه با پیش آزمون و پس آزمون در دو گروه آزمایش و گواه بوده است. جامعه آماری در این پژوهش شامل کلیه دانش آموزان پایه ششم ابتدایی شهرستان زرقان می باشد برای تعیین حجم نمونه تعداد 50 نفر از دانش آموزان به روش نمونه گیری خوشه ای تصادفی انتخاب گردید. ملاک تعیین روش مذکور پیش بینی پایه تحصیلی و انتخاب آگاهانه از روی هدف می باشد و در دو گروه آزمایش ( 25 نفر) و کنترل ( 25 نفر) جایگزین شدند. ابزار این پژوهش شامل دو پرسشنامه خلاقیت تورنس و یادگیری خود راهبر فیشرو همکاران می باشد. جهت تجزیه و تحلیل از روش های آمار توصیفی ( میانگین و انحراف استاندارد ) و در سطح آمار استنباطی تحلیل کوواریانس استفاده شده است که نتایج نشان دهنده آن است که روش تدریس 5 ای بر یادگیری خود راهبری دانش آموزان تاثیر معنادار ی دارد. روش تدریس 5 ای بر تمامی ابعاد یادگیری خود راهبری دانش آموزان تاثیر معناداری دارد. روش تدریس 5 ای بار خلاقیت دانش آموزان تاثیر معناداری دارد. روش تدریس 5 ای بر تمامی مولفه های خلاقیت دانش آموزان تاثیر معناداری دارد.

کلیدواژه ها:

، 5 ای ، یادگیری خود راهبر ، خلاقیت