مبانی و آثار نسبیت احکام در حقوق ایران با مطالعه تطبیقی در حقوق انگلیس

از مباحث مهم در علم حقوق، اصول آیین دادرسی است. این اصول، بیانگر تشریفاتی هستند که حقوق اصحاب دعوا را تضمین می نمایند. در هر دعوای حقوقی هریک از طرفین، حقوقی را برای خود قایل است که به پیشتوانه قوانین ماهوی مانند قنون مدنی، امور حسبی، تجارت و ... برای وی ایجاد شده است. اما در عرصه اعمال این حقوق، هریک از اصحاب دعوا نیازمند تشریفاتی است که به موجب قوانین شکلی مانند قوانین آیین دادرسی مدنی و اجرای احکام مدنی، مقرر گردیده اند. این قوانین شکلی هستند که حرکت اصحاب دعوا را از نقطه آغازین دعوا تا ختم آن معین می سازند. از جمله مسایل مهمی که در قوانین شکلی وجود دارد، احکام صادره از مراجع قضایی است. این احکام به لحاظ این که نقطه پایان دادرسی اند، اهمیت وافری داشته و به همین علت مطالعه تطبیقی در خصوص نسبیت آثار آن را به روش توصیفی تحلیلی برگزیده ایم. براساس وصف نسبیت احکام صادره از مراجع قضایی، اثر این احکام صرفا معطوف بر حقوق و تکالیف اصحاب دعواست و نه سایر اشخاص. این ویژگی احکام قضایی را در این تحقیق مورد مطالعه قرار داده تا حدود و ثغور آن را بازشناسیم.

کلیدواژه ها:

مرجع قضایی ، حکم ، اصل نسبیت ، اصحاب دعوا ، شخص ثالث