بررسی و تحلیل عقد اجاره به شرط تملیک

قرداداجاره به شرط تملیک یک نهاد حقوقی است که در حقوق ایران پذیرفته شده است و قراردادی است که به موجب آن مورد معامله اجاره داده می شود و درآن شرط می شود که مالکیت مورد معامله در پایان مدت اجاره در صورت انجام تمامی شروط عقد و پرداخت همه اقساط مال الاجاره توسط مستاجر، به نام او انتقال یابد. این قرارداد از جمله نهادهای حقوقی است که با آنکه سابقه فقهی ندارد و درقانون مدنی ذکرنشده ولی دراجاره به شرط تملیک، تصرف مستاجر به دلیل ماکیت و نسبت به منافع عین مستاجره دارای وجه قانونی بوده و صحیح است. به طورکلی قرارداداجاره به شرط تملیک که یه عقد لازم، معوض و تملیکی است می تواند درمورد خانه، زمین و یا هرنوع کالای دیگر در بخش های متفاوت مثل کشاورزی و خدمات باشدو اصول کلی درمورد طرفین قرارداد تابع قراردادعقد اجاره می باشد . نیازهای اجتماعی و اقتصادی که هر روز برای جامعه به وجود می آید، نیازمند راهکارها و مکانیزم جدیدی می باشد . با توجه به ویژگی جامعه اسلامی ؛ این راهکارها باید از یک طرف دارای ویژگیهای معاملات ربوی نباشند و از طرف دیگر پاسخگوی نیازهای جامعه در زمینه فعالیت های پویا و سالم اقتصادی باشند تا از این طریق نیاز مردم را به انواع مختلف قراردادها و عقود برآورده سازند. یکی از این راهکارها ؛ قرارداد عقلایی و مورد نیاز جامعه، قرار داد (عقد) اجاره به شرط تملیک است. هر چند این قرارداد یک عقدی است جدید که بنا به مقتضای ضرورت جامعه به وجود آمده است اما می توان ماهیت فقهی و حقوقی آن را از لابلای احکام سایر معاملات و شروط بدست آورد و با تعمق در مدارک و منابع اسلامی اشکالات که ممکن است بر این قرارداد مطرح شده و یا وارد گردد، دفع گردیده و پاسخ مقتضی داده شود.