طراحان همکارانی در جهت تکمیل طرح

پیش از هر توضیحی در شروع، یک سئوال بیان می‌کنیم. ما چه زمانی با مشاهده‌ی یک فضا، آن را فضایی طراحی شده می‌نامیم؟ یکی از جواب‌ها مثلما این خواهد بود: «با مشاهده‌ی چگونگی فضاسازی محیط و چیدمان اجزاء در کنار هم و نمایان بودن فکری که پشتوانه‌ی خلق آن مجموعه بوده پی به طراحی شدن آن فضا می‌بریم.» و اگر مجددا پرسش شود که از کجا به پشتوانه‌ی فکری طراح پی برده‌اید؟ احتمالا با بیان علت‌هایی که به ذهنمان می‌رسد برای قرارگیری اجزا و یا فضابندی محیط دلایلی را بیان می‌کنیم، که احتمالا شخصی که طراحی را انجام داده از این کار این هدف و یا از قرار دادن شیعی در فلان مکان آن هدف را دنبال می‌کرده و با بیان مطالبی که از منطق حاکم بر فضا دریافت می‌کنیم آن فضا را محیطی طراحی شده خواهیم خواند. پس در مورد خلق یک اثر هنری (خواه یک بنا، فضا و یا یک محصول... باشد) فکر شده و می‌توان در مورد آن صحبت کرد و هرچه فکر خالق آن از اغناء بیشتری برخوردار باشد صحبت حاصله از آن حلاوت و آگاهی بیشتری را درگوینده و شنونده ایجاد می‌کند.