تاثیر اثربخشی مبتنی بر پذیرش و تعهد در افزایش شادمانی، کیفیت زندگی و کاهش فرسودگی شغلی معلمان

درمان های مبتنی بر پذیرش و تعهد هستند که به عنوان درمان های شناختی-رفتاری موج سوم شناختهمی شوند و در آنها تلاش می شود بجای تغییر شناخت ها، ارتباط روانشناختی فرد با افکار و احساساتشافزایش یابدو هدف آن کمک به مراجع برای دستیابی به یک زندگی ارزشمندتر و رضایت بخش تر از طریقافزایش انعطاف پذیری روانشناختی است، در این راستا، با توجه به اینکه شغل معلمی جزو مشاغلپراسترس بوده و ابعاد مختلف زندگی شغلی و اجتماعی فرد را تحت تاثیر قرار می دهد، هدف اصلی اینپژوهش بررسی اثربخشی آموزش مبتنی بر پذیرش و تعهد در ارتقاء شادمانی، کیفیت زندگی و کاهشفرسودگی شغلی معلمان زن شهر نور بوده است. لذا با استفاده از دوره آموزشی پذیرش و تعهد به بررسیاثربخشی آموزش مذکور در دو گروه کنترل و تجربی معلمان زن پرداخته شد. بر این اساس 2 گروه 15نفره متشکل از گروه کنترل (بدون آموزش)، گروه تجربی (آموزش مبتنی بر پذیرش و تعهد) که بر اساسسن، جنسیت، وضعیت تاهل و سابقه شغلی و سطح تحصیلات همتا شده بودند انتخاب شدند و مقیاسشادمانی، کیفیت زندگی و فرسودگی شغلی قبل و بعد از آموزش مبتنی بر پذیرش و تعهد اجرا گشت.نتایج این پژوهش نشان داد که آموزش مبتنی بر پذیرش و تعهد توانسته است به طور معناداری در افزایششادمانی (ضریب اتا: 0/494)، کیفیت زندگی (ضریب اتا: 0/432) و کاهش فرسودگی شغلی (ضریب اتا: 0/375) تاثیر گذار باشد.

کلیدواژه ها:

آموزش مبتنی بر پذیرش و تعهد ، معلمان ، شادمانی ، کیفیت زندگی ، فرسودگی شغلی