برسی علل و عوامل و بسترهای اجتماعی وقوع جرم در ایران و پیشگیری اجتماعی از جرم

ارتکاب جرم عملی است آگاهانه و انتخابی هر چند عوامل جرم زا می توانند بر میزان و کیفیت آن تاثیر گذار باشند .دگرگونی های اجتماعی بردرک مردمان از مفهوم جرم و در نتیجه کیفیت عکس العمل آنان تاثیر می گذارد.وقتی جرم در تصور و اذهان عموم تغییر کرد در تفکر مجازاتتجدیدنظر می شود . وقتی دانش ما درباره علت وقوع جرم افزایش یافت درصدد مهار و پیشگیری از تکرار آن بر خواهیم آمد.در نتیجه واکنش اجتماعی به صورتی عقلانی و فارغ از انتقام جویی های شخصی سازمان خواهد یافت.از این دیدگاه پدیده مجرمانه به صورت کاملا جدیدی ظاهر خواهد شد و برخلاف تصور گذشته و شاید رایج ، بزهکار دیگر موجودی ذاتا غیر اجتماعی ، طفیل و عنصری بیگانه و ناهمانند پذیر نیست که به عرصه اجتماعی درآمده باشد . کوشش های ما هم در جهت حذف و نابودی او نخواهد رفت . بلکه در جهت برکشیدن و تقویت احساسمسیولیت او مصروف خواهد شد.پیشگیری از جرم نیاز به یک دیدگاه چند بعدی و یا ترکیبی به جرم و نحوه ارتکاب آن دارد.پیشگیری موثر از جرم یکی از مفاهیم اصلی و کلیدی در سیاست جنایی است و نیل به آن از یک طریق یا از یک رهیافت و منظر خاص به جرم و ارتکاب آن میسرنخواهد بود. بنابراین بهترین نوع پیشگیری ، پیشگیری اجتماعی می باشد زیرا پیشگیری اجتماعی ابتدا علل و عوامل ارتکاب جرم را به طور دقیق و زیر بنایی مورد بررسی و تدقیق قرار می دهد و سپس سیاست گذاری و برنامه ریزی های میان مدت و بلند مدت خود را در راستای کاهش انگیزه های مجرمانه انجام می دهد.یعنی پیشگیری اجتماعی در صدد از بین بردن علل و عوامل ارتکاب جرم است تا جرم از ریشه نابود گردد.بنابراین ابتدا پیشگیری اجتماعی و سپس پیشگیری وضعی و کیفری .

کلیدواژه ها:

بسترهای اجتماعی ، وقوع جرم ، پیشگیری اجتماعی ، ایران ، جرم