بررسی فرم در کویر دکتر شریعتی با تکیه بر برجسته سازی

مقالهی پیش رو حاصل پژوهشی است که با تکیه بر برجسته سازی به دنیال یافتن واژگان وترکیبات برجستهی موجود در کویر دکتر شریعتی میباشد. به همین سبب بعد از بیان مفهوم برجسته سازی، واژگان وترکیبات به کار برده شده درآن ازنطر غیرمتعارف بودن مورد بررسی قرار گرفته است.منظور از برجسته سازی، ساختن کلماتی بدیع است که هم آن را نسبت به قبل زیباتر کند وهم در مفهوم رسانی اش مشکلی ایجاد نکند. نتیجه یبررسی متن کویر نشان میدهد که شریعتی بیشتر از سه نوع واژه برای برجسته سازی بهره برده است؛الف) ترکیباتی که حاصل ذهن خود نویسنده هستند.ب)واژههای محاورهای.ج)واژههایی که متعلق به ادبیات فارسی کهن بوده است.در بخش زنیره سازی نیز با دو نوع زنیره سازی رو به رو هستیم؛زنجیرهی اسمی وزنجیره ی وصفی.نویسنده به گونه ای کلمات را در کنار یکدیگر نشانده که حاصل آن تکراری گوش نواز و آهنگین است و خود موجبات تاثیر گذاری بیشتر را فراهم می کند. ودر نهایت در بخش تاریخ گرایی در عین تاریخ گریزی با برق راری تناقضی بین آنچه که نویسنده نسبت به آن تنفر دارد و مفهوم بزرگی که وی را ملزم به نوشتن میکند؛ جملات تاریخی و آشنایی را به زبان بیاورد که خود دلیل بزرگی برای متمایز شدن متن کتاب وی با سایر متون وصفی را فراهم کند.