شناسایی و تعیین خصوصیات باکتری لومینسانس جداسازی شده از آب دریای خلیج فارس

پدیده لومینسانس (نشر نور) در بسیاری از ارگانیسم ها از جمله باکتری ها مشاهده می شود. بیشتر باکتری های لومینسانس در آب دریا به صورت آزاد یا به صورت انگل حیوانات دریایی زندگی می کنند. لومینسانس باکتریایی به علت عملکرد آنزیمی به نام لوسیفراز می باشد که توسط اپرون lux ژن کنترل میشود. با توجه به اینکه باکتری های لومینسانس کاربردهای فراوانی در زمینه بیوتکنولوژی و میکروبیولوژی محیطی دارند و محیط دریایی محیط مناسبی برای جستجوی باکتریهای لومینسانس است، لذا جداسازی و شناسایی این گونه های باکتری امروزه مبحث مورد علاقه بسیاری از محققین و پژوهشگران بوده است و تحقیقات فراوانی در سراسر جهان در این زمینه صورت میگیرد. هدف پژوهش حاضر جداسازی و شناسایی گونه های ویبریو لومینسانس دارای نورافشانی پایدار و با سطح بالا از آب دریای خلیج فارس برای اولین بار بوده است. روشهای استفاده شده در پژوهش حاضر، کارایی لازم برای جداسازی باکتریهای ویبریو لومینسانسداشته و میتواند الگوی مناسبی برای بررسی این میکروارگانیسم ها در سایر اکوسیستم های آبی ایران باشد. در پژوهش حاضر، نمونه های آب دریای خلیج فارس از دو منطقه بندر دیلم و بندردلوار جمع آوری شدند. به منظور جداسازی گونه های ویبریو لومینسانس از نمونه های آب، از محیط کشت اختصاصی TCBS استفاده گردید. جدایه دارای بالاترین و پایدارترین سطح نورافشانی انتخاب و B4L نامگذاری شد. بررسی خصوصیات مورفولوژیکی، بیوشیمیایی و فیزیولوژیکی جدایه لومینسانس B4L تایید کرد که متعلق به جنس Vibrio می باشد. همچنین شناسایی مولکولی جدایه بر اساس آنالیز ژن 16SrRNA، شباهت 99 درصدی آن را به سویه (Vibrio owensii LMG 25443(T (با شماره دستیابی ژنی GU018180) نشان داد توانایی نشر نور این جدایه در غلظت های مختلف نمک، غلظت های مختلف گلیسرول، pH های مختلف و دماهای مختلف مورد بررسی قرار گرفت. همچنین میزان حساسیت این جدایه به آنتی بیوتیک های مختلف با استفاده از روش انتشار از دیسک بررسی شد. بر اساس نتایج حاصل از بررسی توانایی نشر نور جدایه در غلظتهای مختلف نمک و گلیسرول و pH ها و دماهای مختلف، جدایه تا غلظت نمک 6 % نشر نور مطلوبی داشت ولی در غلظت نمک بالاتر از 6 % نشر نور آن شدیدا کاهش یافت، به طوریکه در غلظت نمک 10 % نشر نور آن کاملا متوقف شد. نشر نور جدایه خیلی تحت تاثیر pH نبود. در هر تحت تاثیر pH نبود. در هر چهار pH جدایه توانایی نفر نور داشت. اگرچه دو 7pH و pH09 های مناسب تری برای نشر نور مطلوب جدایه بودند. نشر نور جدایه با افزایش غلظت گلیسرول از 0/1% تا 0/9% افزایش یافت. جدایه تنها در دو دمای 20˚C و 28˚C توانایی نشر نور داشت و دمای 28˚C دمای مناسبتری برای نشر نور جدایه بود. همچنین بر اساس نتایج حاصل از بررسی حساسیت آنتیبیوتیکی جدایه، جدایه کمترین حساسیت را نسبت به آنتی بیوتیک های آمیکاسین و سفتازیدیم (هاله عدم رشد به قطر 0,4 سانتیمتر) نشان داد و یشترین حساسیت را نسبت به آنتی بیوتیک تری متوپریم-سولفامتوکسازول (هاله عدم رشد به قطر 1,9 سانتیمتر) نشان داد.

کلیدواژه ها:

لومینسانس ، ویبریو دریایی ، خلیج فارس ، جداسازی ، تعیین خصوصیات