داینوکوکوس رادیودورانس و مقاومت در برابر تشعشعات مخرب ژنوم

داینوکوکوس رادیودورانس R1، سابقا با نام میکروکوکوس رادیودورانس، اولین بار در کنسرو گوشت فاسد شده ای که توسط اشعه ی -X استرلیزه شدهبود، شناسایی شد؛ رادیودورانس R1 در کشت، رنگدانه قرمز دارد، گرم مثبت و بدون اندوسپور است. رادیودورانس R1 به شدت در مقابل تشعشعات یونیزه کننده، فرابنفش و خیلی از عوامل دیگری که به DNA آسیب می زنند، مقاوم می باشد. هدف از ارایه ی این مقالهبیان دلایل بقای این میکروارگانیسم است. روش تهیه ی این مقاله ی مروری براساس مطالعه ی نتایج پژوهش های آزمایشگاهی انجام شده برروی این میکروارگانیسم است.نتایج: بر اساس نتایج آزمایشات، یک دلیل مقاومت بسیار بالای رادیدورانس R1، کمپلکس هایی است که عنصر (+2)Mn با لیگاندهای پروتیین های سلولی تشکیل می دهد و باعث ایجاد یک حفاظت سریع از سلول در برابر تشعشعات می شود و درنتیجه، فاکتورهای سیستم ترمیم کروموزوم و پلازمید و دیگر پروتیین ها آسیب نمی بینند؛ همچنین، سیستم ترمیم بسیار سریع و دقیقباکتری نیز، دلیل دیگر است، که هم برای کروموزوم هایش و هم برای پلازمیدهایش کاربرد دارد؛ این مکانیسم ترمیمی قدرت این را داردکه 100 شکستگی در هر دو رشته ی هر کروموزوم را ترمیم کند بدون اینکه باکتری بمیرد یا فرآیند موتاژنز طی کند؛ این در حالیست کهغالب باکتری های دیگر در اثر 2 یا 3 شکستگی در دو رشته ی ژنومشان می میرند. این قابلیت های چشمگیر، رادیودورانس R1 را به عنوان میکروارگانیسم آزمایشگاهی مناسب جهت پژوهش هایی که نیاز به تاباندن اشعه ی مخرب زیادی به پلازمید دارند، بسیار شایسته جلوهداده است. دورنما این است که از قابلیت های این میکروارگانیسم، در حفاظت از انسان در مقابل تابش های مخرب ژنوم استفاده های مفیدیبه عمل آید.

کلیدواژه ها:

تشعشع ، حفاظت ، رادیودورانس ، سلامت