اثربخشی بازی درمانی شناختی رفتاری بر پرخاشگری و اختلال املاء درکودکان دبستانی

پژوهش حاضر با هدف تعیین اثربخشی بازی درمانی شناختی رفتاری بر پرخاشگری و اختلال املاء کودکان دبستانی انجام شد. روش پژوهش نیمهآزمایشی و طرح آن پیشآزمون پسآزمون با گروه گواه بود. نمونه شامل 24 دختر و پسر دبستانی بین سنین 7 تا 12 سال بودند که به روش در دسترس انتخاب و بهطور تصادفی در دوگروه 12 نفره آزمایش و گواه جایگزین شدند. مداخله بازی درمانی شناختی رفتاری به مدت 12 جلسهی یک ساعته بهصورت هفتگی به افراد گروه آزمایش آموزش داده شد. به منظور جمعآوری دادهها از پرسشنامه پرخاشگری شهیم و آزمون محقق ساخته املاء استفاده شد. نتایج آزمون تحلیل کوواریانس نشان داد بازیدرمانی شناختی رفتاری موجب کاهش پرخاشگری کودکان گروه آزمایش در هر سه مولفه جسمانی، رابطه ای و واکنشی شده بود. همچنین مداخله آموزشی موجب کاهش اختلال املاء در گروه آزمایش شده است. میتوان نتیجه گرفت که بازی درمانی شناختی رفتاری در کاهش پرخاشگری و بهبود اختلال املاء کودکان دبستانیروشی موثر است و در طرحریزی رویکردهای درمانی برای این گروه از کودکان میتواند امیدبخش باشد.

کلیدواژه ها:

اختلال یادگیری ، بازی درمانی ، پرخاشگری ، اختلال املاء