نسخه ای کهن از البیاض و السواد ابوالحسن سیرجانی با انتساب به ابن عربی

ارزش و اعتبار نسخه های خطی تنها برای بهره گیری از آنها جهت چاپ و نشر آثار کهن نیست و فواید و اطلاعات فراوانی را از آنها می توان دریافت، از این رو اطلاعاتی که در نسخه ها وجود است و نشانی از محل کتابت یا تملک نسخه در نزد افراد مختلف دارند، نکات با ارزشی اند که اهمیت آنها زمانی که حاکی از بودن نسخه نزدیکی از چهره های اندیشه ساز اسلامی است، دو چندان می شود. از جمله این اثار نسخه ای از کتاب البیاض و السواد من خصایص حکم العباد فی نعت المرید و المراد، نوشته عارف و صوفی سیرجانی ابوالحسین علی بن حسن کرمانی است که نسخه های خطی متعددی از آن باقی مانده است. اهمیت کتاب البیاض و السواد سوای تداول آن در محافل صوفیانه بیشتر به دلیل نشان دادن تاثیر تصوف خراسانی در مناطق دیگر است. نکته دیگر درباره اهمیت این کتاب که به تازگی توجه را برانگیخته، یافتن نسخه ای کهن از آن است که پیش از این آن را تالیف ابن عربی دانسته اند، هرچند در انتساب آن به وی تردید بوده است.