شیوه مترجمان قرآن کریم در برگردان ساختار مدح و ذم به فارسی

یکی از ساختارهایی که مختص زبان عربی است و در قرآن کریم کاربرد نسبتا گسترده ای دارد، اسلوب مدح و ذم است که ما در این پژوهش سعی کردیم ضمن بیان این ساختار و اهداف وکارکرد آن، به تحلیل برخی از آیات در بر دارنده این ساختار بپردازیم. در این کنکاش پی بردیم که اگرچه این ساختار معادلی در زبان فارسی ندارد، اما می توان برخی ساختارها و ترکیب های دستوری را در فارسی یافت که بیانگر مضامین و اهداف آن باشد و از آنجا که این ساختار گاهی بیانگر نوعی تعجب و شگفتی گوینده می باشد، ساختارهایی چون: چه ، چه + صفت مطلق و چه + ترکیب وصفی می تواند وظیفه انتقال این مضمون را بر عهده بگیرد و از سویی دیگر، چون افعال مدح و ذم دارای بار عاطفی هستند، ساختارهایی مانند: صفت مطلق، صفت عالیو ترکیب های وصفی، می تواند معادل مناسبی برای بیان این بار معنوی باشد و نیز از آنجا که این ساختار در زبان مبدا در بر دارنده مفهوم مبالغه و تفخیم است، گاهی قیدهای کثرت همچون بس ، بسی ، سخت ، قید+ صفت مطلق و قید + ترکیب وصفی می تواند ساختار مناسبی برای بیان این مضمون در زبان مقصد باشد. اما با مطالعه برگردان این ساختار در ترجمه برخی از مترجمان معاصر دریافتیم که نه تنها در معادل گزینی این مترجمان هیچ گونه هماهنگی وجود ندارد، بلکه در واژه گزینی یک مترجم نیز این نا هماهنگی به وضوح دیده می شود.

کلیدواژه ها:

قرآن کریم ، مدح و ذم ، ناهمگونی ، ترجمه فارسی