شاخص های برنامه ریزی در توسعه ی اقتصادی توریسم جزیره کیش

در نظام های پیشرفته، برنامه ریزی کالبدیی فضدیی، یکی از محورهای اساسی آمایش سرزمین و برنامه ریزی منطقه ای و شهری محسوب می شود. برخی از کشورهایی که منابع گردشگری وسیعی دارند، اقدامات بسیاری در برنامه ریزی و مدیریت گردشگری داشته اند. گردشگری پدیده ای در حال بسط و رشد شتابان است. این در حالی است که در جهان معاصر به دلایل متعدد، این صنعت به سمت فشردگی هرچه بیشتر زمان – فضا پیش می رود همچنین دستاوردهای ارزشمندی برای فضاهای جغرافیایی شامل می شود، دستیابی به این ره آوردها تنها هنگامی امکان پذیر خواهد شد که بتوان به شناسایی امکانات موجود پرداخت، و پس از شناسایی این امکانات در اهداف عملی و منطقی را در نظر گرفت و بین امکانات و اهداف ارتباط سنجیده برقرار نمود. اصولا چنین مکانیسمی در قالب برنامه ریزی و مدیریت مفهوم می یابد. توسعه ی گردشگری ، به ویژه در کشورهای کمتر توسعه یافته، عامل موثری در مقابله با فقر است و موجب افزایش درآمد اقشار مختلف، کاهش بیکاری و رونق اقتصادی و در نتیجه بهبود کیفیت زندگی مردم و افزایش رفاه اجتماعی می شود. در این مقاله نگارنده پس از بررسی اجمالی پتانسیل های گردشگری در جزیره کیش، برنامه های موجود بر سر راه توسعه ی صنعت گردشگری و ارایه ی راهکارهایی در جهت افزایش زمینه ی جلب گردشگر، تلاش می کند پاسخ موجه و مشخصی به این پرسش بدهد که در چه شرایطی گردشگری در جزیره کیش می تواند ضمن توسعه ی خویش به عنوان یک صنعت پردرآمد، زمینه های ارتقاء و توسعه ی اقتصادی و اجتماعی را ممکن سازد.

کلیدواژه ها:

برنامه ریزی کالبدی ، جزیره کیش ، نوسازی عرضه