نقش مجموعه های آرامگاهی ایران به عنوان فضاهای شهری بررسی موردی آرامگاه دانیال نبی در شوش

سال انتشار: 1396
نوع سند: مقاله کنفرانسی
زبان: فارسی
مشاهده: 711

فایل این مقاله در 6 صفحه با فرمت PDF قابل دریافت می باشد

استخراج به نرم افزارهای پژوهشی:

لینک ثابت به این مقاله:

شناسه ملی سند علمی:

KBAU01_149

تاریخ نمایه سازی: 13 شهریور 1396

چکیده مقاله:

شکل گیری و گسترش مجموعههای آرامگاهی در ایران در مقابل سایر نقاط خاورمیانه و جهان پدیده قابل مطالعه ای است و شاید بتوان گفت که تا به امروز کمتر به آن توجه شده است. خوانش معمارانه و بررسی تاریخی پیدایش این نوع از مجموعههای شهری در شهرهایی چون تربت جام، بسطام، ماهان و اردبیل ما را به سمت شناخت اصولی هدایت میکنند که باعث ایجاد نوعی یکپارچگی میان بخشهای مختلف مجموعه از یک طرف و میان کل مجموعه و فضاهای شهری در ارتباط با آن از طرف دیگر میشود. تعریف ایناصول، در نهایت شناخت راهکارهای معماری و شهرسازی متناسب در برخورد با بافتهای شامل این نوع از آثار تاریخی را ممکن می نماید. موضوعی که با توجه به تعداد و تنوع آرامگاههای موجود در ایران و بناهای وابسته به آنها روز به روز اهمیت بیشتری مییابد. بازخوانی نوع و کیفیت عملکرد این مجموعهها به عنوان فضاهای شهری پرجنبوجوش در گذشته، غیاب نگاه تحلیلگر را در این گونه بسترها و در مورد خرابیها و ساخت و سازهای جدید اطراف برخی آرامگاهها روشن میسازد که بهترین نمونه آن در شهرشوش دانیال، در محدوده اطراف حرم دانیال نبی در جریان است.

نویسندگان

ونوشه فلاح رنجبر

کارشناس ارشد طراحی معماری، دانشگاه فلورانس، دانشکده معماری، فلورانس،