بررسی جنبه های متقابل طنز و جامعه در مجلات طنز آمیز پس از انقلاب اسلامی

طنز یکی از مهمترین انواع ادبی در حوزه زبان و ادبیات است. و به تعبیری عالی ترین شکل نقد ادبی محسوب می شود. هنرمند طنز پرداز با نگاه تیزبین خود حوادث و فعل و انفعالات جامعه ای را که در آن زندگی می کند رصد می نماید و می کوشد معایب و مفاسد اجتماعی را با زبانی که آمیخته بانیشخند است به نمایش بگذارد تا با تیغ بران بیان طنزآلود این دمل چرکین اجتماعی سرباز کند و همگان را متوجه خود نماید، در واقع قصد طنز سازندگی در پوشش لبخند است. رابطه تنگاتنگی که هنرمند طنزپرداز با جامعه و معضلات آن دارد نوعی تاثیرات متقابل را بین طنز و جامعه به وجودمی آورد که نیازمند بررسی و تحلیل دقیق است؛ نگاهی گذرا به تاریخ مطبوعات ایران، نشان از این واقعیت دارد که حیات مطبوعات با طنز عجین شده است و کمتر نشریه ای از این قاعده بر کنار مانده است و اکثر نشریات در کنار دیگر مطالب، به طنز نیز پرداخته اند. این روال در ماه های ابتداییپیروزی انقلاب نیز تداوم می یابد. به همین سبب این پایان نامه به بررسی جنبه های متقابل طنز و جامعه در مجلات طنز آمیز پس از انقلاب اسلامی پرداخته است و در پایان بررسی ضمن تایید فرضیه ها مشخص شد که طنز و شرایط اجتماعی از جنبه های گوناگون با یکدیگر در تقابلی تنگاتنگقرار دارند و طنز و طنزپرداز به موازات تحولات اجتماعی رشد می کند و همچنین ساختار هر جامعه ای نوعی طنز که متناسب با آن ساختار است تولید می نماید.

کلیدواژه ها:

طنز ، مطبوعات ، جامعهشناسیو نشریات بعد از انقلاب اسلامی