سابقه استفاده از قابلیتهای بصری فضاها، دیوها و موجودات افسانهای در هنر (مطالعه موردی: تجسمی - محتوایی )

آریاییان باستان به دو نیروی راستی و نظم، دروغ و بی نظمی باور داشتند و بعدها این اندیشه در آثار دوره های مختلف سرزمین ایران گسترده شد و همه هستی و اجزا هنرهای تصویری را در برگرفت. از سوی دیگر نیز، گروتسک در اروپا پرچم دار عجایبپردازی خیالانگیز تحت تاثیر اندیشههای شرقی شکلگرفت و تاثیر آن در ایجاد فضاهای غریب آثار تصویری معاصر تا با امروز دیده میشود. تمامی رشتههای هنری دارای فرم خاص خود میباشند و همچنین تمام هنرمندان نیز فرم و نظم بصری خود را دارا میباشند. بیشتر افراد علاقمند به هنر، به محض دیدن یک اثر هنری در مرحله اول فضای کلی کار را دریافت و سپس شروع به تفکیک اجزای کار میکند که شامل: ترکیببندی، بافت، حجم، سطح، ارزش خطی، ریتم و کنتراست می باشد. بنایراین پژوهش حاضر تحقیقی پیرامون نقد تجسمی - محتوایی این فضاها و موجودات در هنر های تصویری ایران و سایر کشور ها میباشد و در نهایت به حقیقت نهفته در این گونه آثار برسد. فرضیه پژوهش بر پایه نظریه افلاطون که حقیقت و ذات همه پدیدهها در عالم مثل قرار دارد، شکل گرفته است.

کلیدواژه ها:

بصری ، فضا ، دیو ، موجودات افسانهای ، تجسمی- محتوایی