بررسی نگارگری مکتب شیراز با تاکید بر کتاب خاوران نامه

دوران تیموری امکان یکپارچه کردن دستاوردهای مکاتب گوناگون نقاشی ایرانی بوجود آمد. تیمور نخبه ترین هنرمندان و صنعتگرانرا از شهرهای گوناگون به سمرقند پایتخت مورد علاقه اش فرا خواند و حضور اسکندر سلطان و ابراهیم سلطان در شیراز زمینه را برای بروزدوباره ویژگی های دیداری مکتب شیراز (سده 8) فراهم ساخت. در میان آثار بجای مانده از این مکتب کتاب خاوران نامه ی ابن حسامخوسفی از جایگاه ویژه ای برخوردار می باشد که نگاره های آن نشانگر شاخصه های تصویری این مکتب می باشد.هدف اصلی این تحقیق شناسایی ،گردآوری و تحلیل شاخصه های نگارگری دوره مکتب شیراز (سده 9 ترکمنان) با نگاه ویژه به کتابخاوران نامه می باشد. این تحقیق با این پرسش آغاز گردیده است که شاخصه ها و ویژگی های بارز نگارگری مکتب شیراز (سده 9ه.ق)کدام است و نگاره های کتاب خاوران نامه دارای کدام ویژگی های سبکی می باشد روش تحقیق تحلیلی – توصیفی است و به این منظور ابتدا به جمع آوری منابع تاریخی و دیگراطلاعات لازم پرداخته سپس به تحلیل این اطلاعات پرداخته است. به عنوان نتیجه می توان بهاین نکته اشاره کرد که سرهای شعلهگون افراد شاخص نقاشی شده در اکثر نگاره ها از مشخصه های اصلی نگاره های کتاب خاوراننامه می باشد که نشان از جایگاه و قداست افراد دارد.روش گردآوری اطلاعات میدانی ، استفاده از منابع مکتوب ،کتاب خانه ای وهمچنین شبکه جهانی اطلاع رسانی (اینترنت) بوده است.

کلیدواژه ها:

ترکمنان ، مکتب شیراز ، شاخصه های نگارگری ، خاوران نامه